De duisternis: scandinavische thriller

De duisternis was een van de eerste politieromans van de hand van Ragnar Jonassen, in het dagelijkse leven docent aan de rechtenfaculteit van de universiteit van Reykjavik, de hoofdstad van IJsland. Het boek verscheen oorspronkelijk in 2015 onder de titel Dimma, en was het eerste deel van de Huldareeks. Intussen verscheen het boek in het Nederlands.

Op een meidag krijgt hoofdinspecteur Hulda Hermannsdottir van haar commissaris te horen dat ze met vervroegd pensioen moet gaan. Haar verzet daartegen wordt weggewuifd en haar opvolger staat al klaar om haar bureau in te nemen. Ze is weduwe en eenzaam en weet haar dagen als gepensioneerde niet goed gevuld. Om het leed enigszins te verlichten, krijgt ze een week de tijd om nog een cold case te onderzoeken, een onopgeloste moordzaak uit het verleden.

Elena

Hulda weet onmiddellijk op welke zaak ze zich nog wil vastbijten. Ze kiest voor het aangespoelde lichaam van de jonge Russische vrouw Elena, waarbij de zaak al snel door een collega van haar werd afgedaan als ‘zelfdoding’. Nochtans was haar asielaanvraag een paar dagen voor het incident goedgekeurd. Het duurt niet lang eer Hulda ontdekt dat de mooie Russische geen zelfmoord pleegde maar vermoord werd.

De inhoud van het boek met meerdere verhaallijnen is pakkend door de cold case en Hulda’s eigen verleden, waarmee we stukje bij beetje kennis maken. Het boek speelt zich af tijdens de Koude Oorlog, een tijd waarin de politie nog overheerst werd door een dominante mannenwereld.

Hulda hield zich kranig in die wereld en gold als een doorzetter met een hoog rechtvaardigheidsgevoel. In haar privéleven overwon Hulda flink wat obstakels. Haar collega’s beschouwen haar als een sterke, zelfverzekerde vrouw wat ten koste gaat van haar populariteit.

Scènes

Ondanks de meerdere verhaallijnen bevat In duisternis geen overbodige scènes. De personages hebben voldoende diepgang waardoor ze niet oppervlakkig overkomen, zonder dat er te veel informatie gegeven wordt die niet relevant is.

Het boek bestaat uit korte hoofdstukken, een fijne schrijfstijl en leest vlot weg. De 250 bladzijden kun je makkelijk op een of twee avonden lezen. Uiteindelijk weet Hulda ondanks het verzet van haar omgeving de cold case op te lossen maar het einde is nogal bruusk. Als lezer sta je onverwachts voor een ietwat vreemde verrassing. Of het tweede deel van de reeks meer klaarheid zal brengen? Misschien.