De saboteur: over terreuralarm in Oslo

De Noorse thrillerauteur Ingar Johnsrud kreeg bij ons naambekendheid met zijn Broederschaptrilogie: ‘Zij die gaan’, ‘Zij die volgen’ en ‘Zij die doden’. Zijn volgende boek, ‘Peetmoeder’, maakte minder indruk. Maar nu is hij terug met een knaller: ‘De saboteur’.

Johnsrud bedacht een opvallende methode om de spanning in zijn nieuwste boek op te drijven. Telkens als je denkt dat de zaak opgelost is, gebeurt er een nieuw feit waardoor de spanning nogmaals opgedreven wordt, en dat tot op de laatste bladzijde van het boek. Het laatste feit laat dan nog de nodige ruimte voor een eventueel vervolgdeel.

Centraal in deze politieke thriller staan de parlementsverkiezingen in Noorwegen en een toenemende terreurdreiging. Het boek opent 35 dagen voor de verkiezingen. Vanaf dan krijgt de lezer te maken met politieke intriges en familiezaken, en dat alles overkoepeld door acties van uiterst rechtse terroristen die op de almaar groeiende moslimaanwezigheid in hun land reageren.

Arbeiderparti

In eerste instantie volgen we twee verhaallijnen. De eerste is die van socialistische partij of de Arbeiderparti, die al acht jaar in de oppositie vertoeft en eindelijk de verkiezingen wil winnen. Christina Nielsen, de nieuwste aanwinst van de socialisten, neemt een deel van het anti-migrantenprogramma van de rechtse regeringspartij over en wil zo de verkiezingen winnen. Dat gebeurt tegen de zin van de partijleider, die niet weet waar Nielsen toe in staat is.

Het politieke spel wordt bikkelhard gespeeld. Tot haar team behoort ook Jens Meidel, wiens moeder vroeger tot de partijleiding behoorde. Jens werkte vroeger als jurist bij de politie, maar stapte over naar de politiek. Voor hem is er een hoofdrol weggelegd.

Daarnaast volgen we de antiterreureenheid van de Noorse veiligheidsdienst, de PST. Binnen deze organisatie hebben de rechercheurs Martin Tong en Liselott Benjamin een belangrijke opdracht. Zij moeten de verdachten van enkele moorden en de dreiging van een ricineaanval (een zwaar vergif dat door middel van spuitbussen verspreid kan worden) opsporen.

Eerst lijken politiek en PST elk een ander spoor te volgen, maar wanneer ze samenkomen neemt het boek aan vaart toe. Het politieke spel om de macht in de partij en om de macht in het land wordt zonder pardon opgevoerd. Het wordt een wedloop met de dood. Daarnaast is er ook een niet onbelangrijke rol voor een Brits onderzoeksbureau weggelegd. Deze organisatie staat niet altijd ten dienste van de politieke democratie.

Verweving

Het is knap werk hoe de auteur de verweving van beide verhaallijnen aan elkaar kan koppelen. Ook de losse karakters worden erbij betrokken. Net als je denkt dat het verhaal met goed gevolg afgesloten kan worden, blijkt dat nog niet het geval te zijn. Intriges en terreur gaan gewoon verder tot de uiteindelijke ontknoping tijdens de verkiezingsnacht.

Het boek is een aanrader voor lezers die van politieke intriges houden en voor zij die de voorkeur geven aan keiharde actie. Een goed uitgebouwde thriller.