JavaScript is required for this website to work.
INTERVIEW

Valerie Van Peel: ‘Het plan voor een confederaal model zullen wij nooit opgeven’

NieuwsFilip Michiels en Roan Asselman30/3/2026Leestijd 3 minuten
N-VA-voorzitter Valerie Van Peel.

N-VA-voorzitter Valerie Van Peel.

foto © Belga

Aangeboden door de abonnees van Doorbraak

Dit gratis artikel wordt u aangeboden door onze betalende abonnees. Neem zelf ook een abonnement en lees alle plus-artikelen én ons driemaandelijks magazine.

Ik neem ook een abonnement

Het nieuwe Doorbraak Magazine ligt vanaf morgen in de winkel. Daarin kan u onder meer een uitgebreid interview lezen met Valerie Van Peel, die binnenkort één jaar in het zadel zit als voorzitter van de grootste partij van het land. Als voorsmaakje geven we u alvast enkele fragmenten mee, de integrale versie leest u uiteraard in het magazine.

 

U staat vandaag aan het hoofd van de grootste partij van Vlaanderen. Een partij die én de Belgische premier én de Vlaamse minister-president levert. Leverde u dat al nieuwe inzichten op over hoe het politieke spel in België gespeeld wordt? 

Valerie Van Peel: ‘We botsen vandaag op een muur, en moeten erkennen dat er een limiet is aan wat we kunnen betekenen. Ook als we de premier en de minister-president leveren. Het gaat dan om structuren en systemen die losstaan van personen en partijen. Wie naar het financieringsmodel van de staat kijkt, ziet bijvoorbeeld dat de beleidsmarge van de federale overheid gereduceerd wordt tot zo’n 20 miljard euro. Al de rest is “vastgeklikt”, constitutioneel en met bijzondere meerderheden.’

U trekt momenteel onder de vlag Valerie Vlaandert door het land om in gesprek te gaan met de Vlaming over de grote maatschappelijke uitdagingen. Wat is uw top drie van de belangrijkste uitdagingen?

‘Toch wel met stip op één: de vaststelling dat wij vandaag een gemeenschap in afbrokkeling zijn. We hebben hier de voorbije decennia heel veel buitengegooid: de Kerk, het respect voor leerkrachten, politici en politiemensen, maar ook onze gedeelde waarden en tradities. Dat was de maïzena van onze maatschappij, en helaas kwam er niks voor in de plaats. Het werd te veel “ieder voor zich”. Met almaar meer individuele rechten en steeds minder individuele plichten. Dat hyperindividualisme ondermijnt nu het welzijn van de Vlaming.’

‘Volk moet Staat worden’, zo luidde een oude eis van de Vlaamse Beweging. Is dat nog altijd zo? Voor uw minder romantische kiezers is het voortbestaan van België allicht aanvaardbaar zolang het de vooropgestelde efficiëntiewinsten niet in de weg staat?

‘Het confederalisme, zoals we dat op ons congres hebben uitgelegd en voorgelegd, is de stap die we vandaag moeten zetten. Dat is een soort van zandlopermodel, waarbij veruit de meeste bevoegdheden door de deelstaten worden uitgeoefend of op Europees niveau. En waarbij België als bestuursniveau sterk aan belang inboet, zonder verplichte samenwerking. Als we die stap kunnen zetten, moeten we de zaken evalueren. Stel dat alles dan naar behoren functioneert, dan kan ik mij voorstellen dat zo’n confederaal model volstaat. Maar daar zijn we natuurlijk nog lang niet.’

De strategie van het Vlaams Belang, uw belangrijkste concurrent op rechts, lijkt niet langer gericht op de overtuiging van de N-VA als coalitiepartner. Sommigen fluisteren dat die partij ‘radicaliseert’. Hoe komt het dat het Vlaams Belang als grootste oppositiepartij weinig garen kan spinnen bij de regeringsdeelname van uw partij? 

‘Goh, ik houd mij bezig met mijn eigen partij. Ik zou niet weten waarvoor het Vlaams Belang vandaag nog staat. Maar die partij interesseert mij, om heel eerlijk te zijn, vandaag maar bitter weinig.’

Het Vlaams Belang maakt zich onder meer zorgen om de demografische veranderingen in Vlaamse steden en in Brussel. Dat is, zo bleek al tijdens de vorige gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen, geen onterechte bezorgdheid. Moet ook uw partij dan finaal inhoudelijk opschuiven om een deel van die nieuwe kiezers aan zich te binden? 

‘Wij kijken niet op die wijze naar mensen. Niet naar hun huidskleur, niet naar hun afkomst. Wij trekken al lang de verschillende gemeenschappen in Vlaanderen binnen in onze partij. Wij zijn altijd een inclusieve Vlaams-nationale partij geweest. Daarin verschillen we inderdaad van het Vlaams Belang. Wie zich inschrijft in ons maatschappijmodel is dus welkom. Natuurlijk is zo’n integratie enkel mogelijk als de instroom beperkt wordt, zodat nieuwkomers geleidelijk opgenomen kunnen worden in een groter Vlaams geheel.’

Benieuwd naar de rest van dit interview? Haast u naar de krantenwinkel of bestel het nieuwe magazine hier online.

Doorbraak publiceert graag en regelmatig artikels die door externe auteurs worden aangebracht. Deze auteurs schrijven uiteraard in eigen naam en onder eigen verantwoordelijkheid.

Commentaren en reacties