Over Renee Nicole Good is het laatste woord nog niet gezegd …

Als Doorbraak zegt in de Vlaamse media een ‘ander’ geluid te willen laten horen, dan is het uiteraard niet de bedoeling de ene pensée unique te vervangen door de andere, de eenheidsworst te vervangen door onze eigen eenheidsworst. Doorbraakredacteurs die zorgvuldig feiten proberen te analyseren, doen dus hun journalistieke plicht.

Dat er dan af en toe ook binnen de redactie verschillende meningen en conclusies zijn, is daarvan het logische gevolg. Bijvoorbeeld als het gaat over de Amerikaanse Renee Nicole Good, die vorige week werd doodgeschoten door een agent van de Amerikaanse Immigratie- en Douanedienst ICE. Gisteren kon u daarover de analyse lezen van Roan Asselman; vandaag en hieronder die van Christophe Degreef. De collega’s zijn het niet eens, zoveel is duidelijk. Bij Doorbraak kan en mag dat.

Eerst en vooral, een disclaimer: ik heb als journalist de feitelijke waarheid niet in pacht. Dus ook niet over de precieze omstandigheden die tot de dood van de 37-jarige Good hebben geleid, vorige week in de Amerikaanse stad Minneapolis. U hebt die video’s ondertussen waarschijnlijk ook bekeken, met beelden vanuit verschillende standpunten, al dan niet voorzien van deskundig commentaar, à charge en à décharge.

Neen, ik weet dus niet of Renee Nicole Good kwade intenties had, of een doorgewinterde linkse activiste was die moedwillig, of per ongeluk, een agent van ICE heeft aangereden. Over het feit of Good ICE-agent Jonathan Ross écht raakt, is er (nog) onduidelijkheid. Net zomin weet ik of Jonathan Ross, de agent die schoot, in zijn recht was toen hij Good onder vuur nam. Of panikeerde hij omdat hij aan het filmen was met zijn gsm? Dat zou een onafhankelijk onderzoek moeten uitwijzen.

Ja, Good lijkt hard op het gaspedaal te drukken waardoor het leven van Ross in gevaar lijkt te worden gebracht. Nee, die drie schoten, waarvan twee door het zijraam nadat Good eigenlijk al was gepasseerd, lijken, zeker in een residentiële buurt, niet echt een correcte procedure om een auto tegen te houden. Ik weet het dus niet.

Onfeitelijk?

Maar ik wil wel het volgende kwijt: wat de Amerikaanse president Donald Trump vrijwel onmiddellijk na het incident rondtweette, heeft allerminst goed gedaan aan de zaak. Volgens Trump reed Good Ross ‘gewelddadig, doelbewust en kwaadaardig’ aan. Hetzelfde geldt voor Minister van Binnenlandse Veiligheid Kristi Noem, die het kort na de feiten had over ‘domestic terrorism’. Amerikaans vicepresident J.D. Vance sprak over Good als een ‘deranged leftist’ (gestoorde linkse, red.). Allemaal uitspraken zonder redelijke grond, zeker zo snel na de feiten.

Het gepolariseerde klimaat rond het incident hebben de Amerikaanse gezagsdragers met andere woorden in grote mate aan zichzelf te wijten. Nadien namen ze ook geen woord terug van wat ze gezegd hadden, wel integendeel.

Het klopt dat de Democratische partij op de dood van Good springt. Fijnzinnig is dat beslist niet. Maar misschien hebben ze wel een beetje gelijk? Zowel Republikeinen als Democraten hebben baat bij een migratie- en deportatiebeleid dat door zoveel mogelijk mensen gesteund en gedragen wordt. Als daarbij doden vallen, dan verdient dat afstand, onderzoek en matiging. Geen straffe uitspraken, geen krachttermen, en al zeker geen leugens.

De democratie is na de verkiezingsoverwinning van Donald Trump niet bevroren. Die loopt gewoon door, met alle verzet dat erbij hoort. En met alle kritiek die op Trump kan worden geformuleerd.

Over Renee Nicole Good en over de agent die haar doodschoot is het laatste woord nog niet gezegd. Laat dat een boodschap zijn voor politiek rechts om kritiek niet onmiddellijk als onfeitelijk te brandmerken. Staatsmacht heeft kritiek nodig, altijd.