Actualiteit

Misverstanden over klimaatsceptici, hernieuwbare energie en Parijse klimaatakkoorden

Eerste misverstand: klimaatsceptici ontkennen dat het klimaat aan het veranderen is, de mens geen invloed heeft op die veranderingen en CO2 geen broeikasgas is. Vandaar dat milieuactivisten sceptici aanspreken met woorden zoals “klimaatontkenners”en “klimaatnegationisten”. Ook “flatearthers”, “maanlandingontkenners” en “creationist” zijn vaak gebruikte scheldnamen. Ze doen dat om het debat meteen in hun gewenste richting te duwen. Luister niet naar die persoon, alles wat hij/zij zegt is fascisme en ruikt naar Jodentransporten op beestenwagons. Het werkt. Geen journalist of redactie in België durft een scepticus aan het woord te laten. Het “chilling effect” noemt men dat. En ganse redacties zijn erdoor verlamt en verkrampt.
 
De kleine groep onverzettelijke en goed georganiseerde klimaatactivisten zorgen zo al jaren voor een vervuild debat. Namelijk dat er nooit één kan gehouden worden. Jan Decaluwe legt in zijn briljante blog uit hoe die onverzettelijke minderheid de meerderheid kan veranderen en haar wil opleggen. Dat is hier ook het geval. Een VN-studie wees uit dat klimaatproblemen bij de meerderheid van de bevolking geen bekommernis is. Maar u zal toch betalen voor dure energie ten gevolge van die ongevraagde politiek. De dure elektriciteit die u nu moet kopen, dat is een volledige politiek keuze. Want het kan goedkoper. Veel goedkoper zelfs. Econoom lomborg berekende aan de hand van cijfers van het IPCC hoeveel graden verschil het niet-bindende Parijse klimaatakkoord zou opleveren. Het bleek 0,05° te zijn tegen 2100 en dat zou 100 trillion dollar (1 met veertien nullen achter) kosten aan de wereld volgens Stanford Energy modeling en the Asla modeling excercise.
 
De waarheid: sceptici zeggen klaar en duidelijk: ja, de aarde is de voorbije 200 jaar aan het opwarmen, want we komen uit een kleine ijstijd. Ja, CO2 is een broeikasgas en dat is meer dan een eeuw geleden al bewezen door Arhennius. Ja, de mensheid speelt een kleine rol, want we zijn door onze economische vooruitgang van 1 miljard naar meer dan 7 miljard bewoners op onze planeet gegaan, op 1 eeuw tijd. Er zijn verschillende astronauten die op de maan hebben gelopen die sceptisch zijn. Wie haalt het in zijn hoofd om die mensen “maanlandingontkenners”, of erger nog, “klimaatnegationisten” te noemen. In ons land deden Frank Deboosere dat en ook de grote econoom Geert Noels. Straffe uitspraken. Sceptici/lauwwarmers of zo u wil ook de ecomodernisten zijn geen klimaatontkenners. Integendeel, zij zien dat het klimaat altijd maar zal blijven veranderen. De oplossingen voor een altijd maar veranderende omgeving is voor hen economische vooruitgang.
 
Fossiele brandstoffen zijn geen bedreiging voor de natuur en het milieu, fossiele brandstoffen beschermen de mens voor een vijandige natuur. Ontkennen sceptici daarmee de nadelen van fossiele brandstoffen? Nee, dat doen ze niet. Maar alleen de focus leggen op de negatieve eigenschappen en gevolgen zonder de massale positieve effecten te belichten is een rem op elke vooruitgang plaatsen. Voor ons is de volgende stap de ontwikkeling van thoriumcentrales.
 
Tweede misverstand: Sceptici zijn tegen windmolens, zonne-energie en elektrische wagens, want de fossiele lobby is hun broodheer. De waarheid is dat oliemaatschappijen in het klimaatakkoord van Parijs willen blijven. Het geeft belastingvoordelen en ze weten zeer goed dat windmolens en zonnepanelen geen bedreiging vormen voor hun producten. 95% van alle olie en gasvoorraden zijn in handen van overheden. Toch tekenden deze overheden het akkoord van Parijs. Je kan niet voor iets zijn en tegelijkertijd tegen. Al in de zeventiger jaren sponsorde de olielobby de antinucleaire energie betogingen. “Go solar not nuclear”, waren de slogans. De olielobby wist dat zon geen concurrent was, maar nucleair was dat wel. Milieuactivisten zouden vandaag niet moeten betogen tegen Exxon & Shell indien ze in al hun fanatisme de nucleaire ontwikkeling niet hadden gestopt.
 
Bovendien zitten de private oliebedrijven vaak zelf in miljardenprojecten van hernieuwbare energie. Dat komt omdat er veel belastingvoordelen en subsidies aan verbonden zijn. Dat noemt men “crony capitalism”. Grote multinationale bedrijven en banken die via bevriende politici en ambtenaren de wet manipuleren zodat uw belastinggeld op hun rekening komt te staan. Carbon trading was eigenlijk een uitvinding van het reeds terziele gegaan ENRON. Die zagen de vruchten al hangen. We leveren en de gas en olie via onze leidingen en we verhandelen de honderden miljarden CO2 taks op onze rekeningen. Reeds in 2002 schreef Pat Michaels daar een stuk over.
 
De mens heeft altijd al, sinds hij geleerd heeft om vuur te maken, risico’s genomen om energie op te wekken. Die opwekking is van hout, naar bruinkool, walvisvet, steenkool, olie, gas, hydro, geothermie en tenslotte nucleair, altijd maar efficiënter en minder risicovol geworden. Dat is de evolutie. Wij willen ons beschermen tegen een gevaarlijke natuur. Wij willen warm, droog, proper, veilig en comfortabel wonen, werken en ons verplaatsen.
 
Milieuactivisten die beweren dat er energiewinning bestaat zonder enige risico, doen de waarheid geweld aan. Als diezelfde activisten beweren dat windmolens en zonnepanelen milieuvriendelijk zijn en zonder probleem de ganse wereld gaan voorzien van al onze energie die de moderne maatschappij nodig heeft, dan zijn ze ofwel slecht geïnformeerd of ze zeggen de waarheid niet. In een schitterend stuk legt Matt Ridley uit dat vandaag wind en zon nog niet eens in staat zijn om 1% van alle energie te leveren die de wereld nodig heeft. Niet 1%. Laat het even bezinken.
 
Wind en zon zijn inderdaad gratis. Windmolens en zonnepanelen zijn dat niet. Die hebben grondstoffen, productie, transport, constructie en nadien recyclage nodig. Vermits de zon niet altijd schijnt en de wind niet altijd blaast is er ook steeds een back-up centrale nodig. Ze zullen dus tot aan het einde van hun dagen de parasieten zijn op betrouwbare fossiel of nucleaire back-up centrales. Wie denkt dat batterijen het gaan oplossen, denkt fout.
 
Derde misverstand: Sceptici zijn een kleine groep, want 97% van alle wetenschappers zijn het eens. Waarover zijn die 97% van alle wetenschappers het dan eens? De meest geciteerde studie in deze is die van John Cook. Daar zijn al minstens twee wetenschappelijke studies en een boek over verschenen die de studie als totale nonsens wegzetten. 100% van alle wetenschappers waren zeker dat Newton gelijk had, tot Einstein een foutje kon vinden. Die 97% is dezelfde tactiek als die van de “name calling” and “bullying”. Het doel is het “chilling effect” bereiken en al wie een andere mening heeft weg te zetten als een gek. Dat werkte een tijdje. Maar de voorbije jaren zijn er niet minder dan 1000 wetenschappelijke studies die sceptisch zijn over de theorie van “menselijke CO2 veroorzaakt gevaarlijke opwarming”.
Misschien is het tijd om rationeel en niet emotioneel te gaan denken over het klimaat, de eventuele problemen en oplossingen. Sceptici vragen al zeer lang een beschaafd debat, maar zelfs dat bleek niet en nooit mogelijk te zijn. Dat zou iedereen toch aan het denken moeten zetten over de sterkte van de argumenten van doemdenkende milieuactivisten.
 
 
Foto: (c) Reporters

Reacties

Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel
Hoofdredacteur: Pieter Bauwens
Webbeheer: Dirk Laeremans