fbpx


Onderwijs

Niet onderwijs stigmatiseert, wel opvoeding thuis




Afgelopen week organiseerde de school waar ik mag lesgeven een klassenraaddag. Op woensdag uiteraard, zodat leerlingen maar een halve lesdag hoeven te missen. Voor leerkrachten maakt dat weinig tot geen verschil, want zij zijn woensdagnamiddag toch standaard aan het werk. Liggen ter bespreking voor: resultaten en bevindingen uit het individuele gesprek dat de klassenleraar de dag voordien had met elk van zijn of haar leerlingen. U leest het goed. Een persoonlijk gesprek met elke leerling. Daarin vragen we wat de…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Afgelopen week organiseerde de school waar ik mag lesgeven een klassenraaddag. Op woensdag uiteraard, zodat leerlingen maar een halve lesdag hoeven te missen. Voor leerkrachten maakt dat weinig tot geen verschil, want zij zijn woensdagnamiddag toch standaard aan het werk. Liggen ter bespreking voor: resultaten en bevindingen uit het individuele gesprek dat de klassenleraar de dag voordien had met elk van zijn of haar leerlingen.

U leest het goed. Een persoonlijk gesprek met elke leerling. Daarin vragen we wat de leerling vindt van zijn of haar resultaten, polsen we hoe het gaat op school en thuis en checken we of alles oké is in de klas. De overgrote meerderheid van al mijn collega’s doet dat voor alle duidelijkheid ook al in de loop van het schooljaar, tijdens informele contactmomentjes die zo verdomd waardevol kunnen zijn. Maar het grote voordeel van het schoolleven even op pauze zetten en structureel tijd maken voor een gesprek, is dat werkelijk elke leerling de revue passeert. Niemand meer die door de gaten van het net kan glippen.

Individueel gesprek

Dit is slechts één voorbeeld van een zorgbeleid waar twintig jaar geleden niemand ooit had van gehoord. Ik durfde er als leerling niet aan te denken minstens twee keer per schooljaar een privégesprek te hebben met mijn titularis (want zo heette een klassenleraar toen). Er is veel veranderd in het onderwijs op enkele decennia tijd.

Vandaar ook dat mijn haren overeind komen wanneer ik stukken lees in de krant over A-labels, B-leerlingen, onderwijsaristocratie en neerkijken op nieuwkomers. Ik huiver wanneer Luc Huyse in De Standaard (27/10/2022) schrijft dat onderwijs in Vlaanderen een obstakel vormt voor jonge mensen zonder verworven sociale status. Niet alleen omdat uitgerekend Huyses eigen professionele carrière zijn uitspraken over A-labels en B-leerlingen helemaal weerlegt. De man is ondanks alle schijnbaar gebetonneerde uitsluitingsmechanismes in het onderwijs, toch maar lekker professor sociologie geworden.

Gelijke-kansen-voor-iedereen-gedachte

Ook omdat er nog nooit zoveel inspanning werd geleverd om kwalitatief onderwijs aan te bieden dat geworteld is in de gedachte van gelijke kansen. Dag in en dag uit door duizenden mensen met het hart op de juiste plaats.

Er werd nog nooit zoveel gelabeld in het onderwijs als vandaag, uitgerekend om elke leerling gelijkwaardig aan de start te laten komen. Er loopt geen enkele leerkracht meer rond in Vlaanderen die nog nooit gehoord heeft van dyslexie, dyscalculie of dysorthografie. Om over ADHD, ADD en ASS te zwijgen. In elke klas zitten leerlingen met extra zorgnoden die ondersteuning krijgen zonder afgerekend te worden op hun eigenheid, gebreken of achtergrond.

Autoriteit een vies woord?

Waar loopt het dan vaak verkeerd? Het klinkt allicht als vloeken in de kerk, maar het antwoord is: thuis. Veel ouders maken geen tijd meer om zich ten gronde met hun kinderen bezig te houden. Leerkrachten die problemen ondervinden in de klas met leerlingen, constateren al te vaak dat ouders doof blijven voor klachten die met hun opvoeding te maken hebben. Als ze überhaupt al te bereiken waren.

Openstaan voor kennis en vaardigheden die aangereikt worden op school, lukt enkel wanneer ouders aan hetzelfde touw trekken. Gedragsproblemen bij jongeren (en bij uitbreiding in de hele maatschappij) vloeien meer dan ooit voort uit de teloorgang van autoriteit. Vraag maar na bij elke politieagent die in een grootstedelijke context werkt.

Dat leerlingen met een migratieachtergrond vaker in die zo beruchte B-stroom terechtkomen, ligt niet aan het systeem. Er bestaat heus geen structureel uitgedachte waterval in het onderwijs. Elke zichzelf respecterende leerkracht wil namelijk oprecht het beste voor zijn of haar leerlingen. Het ligt wel aan een complexe mix van redenen waarbij een schrijnend gebrek aan talige en pedagogische ondersteuning thuis centraal staan.

Hoog tijd dus voor een stadsgedicht dat de werkelijke lading van ons onderwijs dekt. Eentje met alle letters van het alfabet. Iemand uit Antwerpen die zich geroepen voelt?

Pieter Van den Bossche