Hallo Witte Vlaming! Waar is nu uw Blanke vel?
foto © Bruce Mars/Unsplash
Rondas’ Woorden van de Foor
Om het woord ‘blank’ ter aanduiding van de blanke huid eruit te krijgen, nemen de activistische politiek-correcten (poco’s) hun toevlucht tot schijnargumenten en drogredeneringen. Het woord ‘blank’ zou ongelijkheid suggereren, of superioriteit tegenover zwarten, of ronduit racistisch bedoeld zijn. Daarbij gaan ze te rade bij etymologische woordenboeken die ze slecht hebben gelezen. De waarheid is, dat ze dit woord blank (dat in andere talen zoals het Frans, Italiaans of Spaans geen enkel probleem stelt) hebben uitgekozen omdat er in het Nederlands nu eenmaal twee woorden voor ‘fair skin’ bestaan, namelijk wit en blank. Dat gaf de poco’s de gelegenheid om een van deze woorden te verduivelen als racistisch, en dat werd blank. Over het Frans blanc zwijgen de poco’s. Hiermee drijven de activistische poco’s in hun antiracismestreven de polarisering ten top – de fameuze polarisering die ze juist beweren te willen vermijden. De tweedeling zwart-wit wordt zodoende de norm en in het teken van het antiracisme wordt het rasconcept weer binnengesmokkeld.
Beluister ook onze andere podcasts:
| Categorieën |
|---|
| Tags |
|---|
Jean-Pierre Rondas was tot 2011 radiomaker bij Klara (VRT) met de interviewprogramma’s Wereldbeeld en Rondas. Publiceerde 'Rondas’ Wereldbeeldenboek' (2006 en 2020). Als stichtend lid van de Gravensteengroep redigeerde hij 'Land op de tweesprong. Manifesten ter ontgrendeling van Vlaanderen' (2012). In 2014 verscheen 'De hulpelozen van de macht'. Publiceerde nieuwe geannoteerde edities van Filip De Pillecyns 'Tegen de muur' (2019) en 'Mensen achter de dijk' (2020). Maakte een keuze uit Mark Grammens' 'Journaal'-essays in 'Trouw moet blijken' (2022). Eigen essays verschenen in 'Een kwestie van bestaan. Vlaanderen in de wereld' (2020).
Wie zich misdraagt in Halle-Vilvoorde, vraagt om een Franse rechter. Die durven al eens mild oordelen. En dat kan zomaar, het is volstrekt wettelijk. Met dank aan BHV en de zesde staatshervorming.
Nergens in Europa is het met de natuur slechter gesteld dan bij ons, klinkt het geregeld. Dat we ook het duurste natuurbeleid van Europa hebben wordt zedig verzwegen.
