De Grote Formatieshow

Er is een akkoord over een federale regering. Eindelijk zijn we verlost van het circus. Hoewel.

De manier waarop over onze toekomst wordt beslist, is een circus geworden. Wie de sociale media van de onderhandelaars volgt, ziet het eten, het bedje, de collega’s, selfie hier, groepsportretje daar. Alsof het een bijeenkomst is van politieke influencers die hun klikcijfers moeten halen voor de sponsors. Nemen de politici die op dergelijke manier onderhandelen over onze toekomst zichzelf wel ernstig?

Hun bedoeling is om de politiek dichter bij de burger te brengen. Misschien is een beetje afstand tussen politici en burgers niet slecht. Jean-Luc Dehaene trok zijn broek op om een van ‘ons’ te lijken. Deze generatie doet alsof we allemaal Facebookvrienden zijn. Als het zo doorgaat wordt de regeringsformatie een live tv-format. Een soort Big Brother, maar dan echt.

Maar wij willen de onderhandelaars hun bed niet zien. Wij willen weten hoe ze de sociale zekerheid willen rechthouden het volgende decennium, en de pensioenen, en defensie. En hoe brengen jullie de begroting in evenwicht? Tussen die lachende selfies, beslis je dan een meerwaardebelasting?

Het circus van de Wetstraat wordt gevolg door het mediacircus. Met reporters die het nieuws 24 uur op 24, 7 dagen op 7, moeten vullen met de foto’s van de politici, beelden van een wandelende minister, nietszeggende tussenkomsten. En verder niet te veel kritiek op de influencermentaliteit van de politici. Want je hebt hun berichten nodig, om te weten hoe het er binnen aan toegaat.

Congressen

Ach, wees niet ongerust. Het stopt hier niet. De show gaat door. Eerst op de congressen. Waar hét argument zal zijn dat ‘onze partij’ een muur heeft gevormd tegen … (vul maar in). ‘Zonder ons zou het allemaal nog erger zijn’, is het argument van Belgische politieke partijen om in een regering te stappen. Een wervend project is verdronken in de compromissen en daar zie je geen foto’s van.

Onder luid applaus keuren de leden een akkoord goed dat ze niet hebben kunnen lezen, de tijd is te kort. Alsof het na zeven maanden nog op een week komt. Maar het moet snel gaan. Geen tijd voor nadenken of vragen. Wel voor selfies met lachende gezichten van wie denkt minister te kunnen worden. Dé vragen voor de komende dagen.

Circus

En dan nog zijn we er niet van af. De Grote Formatieshow wordt gevolgd door de Grote Regeringsshow. We krijgen hetzelfde circus opnieuw en opnieuw. Foto’s, selfies, filmpjes van politici en hun tussenkomsten. Omdat elke politicus denkt dat niet telt wat je doet, maar wat je laat zien dat je doet.

Zou het?

Zeven maanden na een duidelijke rechtse verkiezingsoverwinning komen ze niet verder dan een centrumbeleid dat misschien soms wat naar rechts overhelt. Als je goed kijkt. Meer kan niet. Maar ‘zonder ons was het nog slechter geweest’.

Verkiezingen winnen? Dat maakt niets uit, het beleid blijft hetzelfde, of toch ongeveer hetzelfde. Niemand in dit land krijgt ooit de regering waarvoor men gestemd heeft. Die ontgoocheling haal je niet weg met selfies of filmpjes.