De veiligste ‘bad boy’ van Vlaanderen

Ruben Van Gucht / Roan Asselman
foto © Belga, DB
Aangeboden door de abonnees van Doorbraak
Dit gratis artikel wordt u aangeboden door onze betalende abonnees. Neem zelf ook een abonnement en lees alle plus-artikelen én ons driemaandelijks magazine.
Ik neem ook een abonnementDe mensen willen Ruben Van Gucht, en Ruben Van Gucht wil de mensen. Of toch het jonge, vrouwelijke en knappe segment van ‘de mensen’. Soms drinkt hij ook een glaasje te veel, waarna de coole kikker in zijn coole bolide kruipt. Geen probleem, zolang de ‘bad boy’ op de buis geen ‘bad opinions’ verkondigt.
Ruben Van Gucht is geen slecht schermgezicht. Hij heeft iets natuurlijks, zelfs iets charmants. Dat laatste vinden zijn vele bedpartners ongetwijfeld ook. Tezelfdertijd is Van Gucht niet uitzonderlijk getalenteerd. Ware het niet vanwege zijn extra-televisionele exploten, hij zou waarschijnlijk niet op de lijst van meest bekende BV’s pronken. Ruben Van Gucht – RVG – is een merk, dankzij, niet ondanks, zijn privéleven. Een merk dat de Vlaamse radio en televisie dicht tegen de borst blijft drukken.
Geheugensteuntje
Dat is minstens opmerkelijk te noemen. De Vlaamse bad boy is immers niet de man die de moeders en vaders die in de raden van bestuur van de vaderlandse media zetelen naar voren zouden schuiven als rolmodel voor hun kinderen. Van Gucht werd herhaaldelijk veroordeeld voor rijden onder invloed; een hardnekkigheid die alleen kan worden uitgelegd als een gebrek aan respect voor zijn omgeving. Hij komt ermee weg, omdat hij (nog) niemand aanreed.
RVG werd herhaaldelijk veroordeeld voor rijden onder invloed.
En ja, de vrouwen. Niet zozeer dat Ruben Van Gucht niet gemaakt blijkt voor een monogaam huwelijk, wel dat hij zijn vele ‘veroveringen’ verpakt als een perverse quizvraag. Letterlijk, sinds de uitgave van zijn quizboek De man, het raadsel, het quizboek. Van Gucht publiceerde erin een lijst met de initialen van een 70-tal vrouwen met wie hij het bed heeft gedeeld, plus de gemeente of stad waar ze vandaan komen. De blonde adonis noemt het zelf ‘een vorm van respect’ omdat ‘hij ze niet wil vergeten’. Een bijzonder geheugensteuntje, inderdaad.
Veilige Van Gucht
Ruben Van Gucht is niet uitzonderlijk getalenteerd. Dat betekent dat hij ook niet onmisbaar of onvervangbaar is. Toch blijft hij een favoriet in en van de Vlaamse media.
Tot 1 mei behoorde Van Gucht tot het selecte clubje van ‘persoonlijkheden’ met een VRT-exclusiviteitscontract. Dat werd stopgezet, maar zijn schermtijd werd niet verminderd, integendeel. Hij werkt nog altijd voor VRT/Sporza en is een van de WK-gezichten. Elke zaterdag brengt hij Weekwatchers, een populaire ontbijtshow op Radio 2. Vanaf 20 juli presenteert hij Congé Payé, een Tour-programma op VTM GO. En later dit jaar wordt Van Gucht een van de gastheren van De Tafel op Play, naast Gert Verhulst en Tine Embrechts. RVG is en blijft, althans voor de voorzienbare toekomst, hot.
Dat neemt niet weg dat het privéleven van de Vlaamse James Dean de openbare omroep en, sinds kort, de commerciële omroepen wel eens in (schijnbare?) verlegenheid brengt. Zij kozen en kiezen er uiteindelijk voor om van een dronken playboy met lak aan privacyregels een van hun uithangborden te maken.
De openbare omroep kiest ervoor om van een dronken playboy een van hun uithangborden te maken.
Dat doen ze, omdat Van Gucht naast vele dingen wél ook één ding niet is, en dat is politiek incorrect. Van Gucht is al bij al safe, een man zonder overtuigingen die de grote mediahuizen ervaren als riskant voor de kijkcijfers. rijden onder invloed en de publicatie van sekslijsten, dat kan, maar een paar slechte, aangebrande moppen over vrouwelijke basketbalsters, zoals die van Eddy Demarez, leiden tot een snelle schorsing en publieke boetedoening.
Nee, totdat Ruben Van Gucht ook werkelijk iemand aanrijdt, of beschuldigd wordt van grensoverschrijdend gedrag – statistisch neemt de kans toe bij elke nieuwe ‘verovering’ – blijft hij een vaste waarde op uw buis. Ondergetekende vindt dat niet erg. Zoals ik schreef: hij heeft iets charmants.

Roan Asselman (1996) is journalist, analist en redacteur van Doorbraak. Hij concentreert zich op de impact van massamigratie op Europese natiestaten, de invulling van politieke rechten in het digitaal tijdperk en de ethische vraagstukken binnen de (bio)medische wetenschap. Roan is jurist en bio-ethicus (beide KUL) en behaalde een postgraduaat in het vermogensbeheer (EMS).
Nee, de ‘rijkentaks’ van Les Engagés zal het begrotingsprobleem niet oplossen. ‘Productiviteitsgroei, dat is de sleutel’, vindt econoom Gert Peersman (UGent).
‘Voorstanders van inclusie zijn dermate overtuigd van hun eigen gelijk, dat hen niets anders rest dan andersdenkenden uit te sluiten.’










