Het merk Rousseau, de man De Wever

Conner Rousseau heeft een ‘Personal Brand Manager’, Bart De Wever het vertrouwen van de Vlaming.  

‘Dit is echt wat Vlaanderen denkt. En Vlaanderen staat massaal achter Bart De Wever.’ Met die woorden sloot Hannelore Simoens haar toelichting bij de meest recente VTM-peiling af. Een conclusie die zeker niet verkeerd is, want uit De Stem van Vlaanderen, een bevraging van 12.000 Vlamingen uitgevoerd door IVOX, blijkt dat maar liefst 72 procent van de Vlamingen vertrouwen heeft in Bart De Wever als premier. Een hart onder de riem voor de Antwerpse burgemeester die tegen zijn zin naar Brussel trok.

Wie doet beter?

Ook de stijgende lijn werd in de Wetstraat positief ontvangen. In november 2025 had ‘maar’ 55 procent vertrouwen in De Wever. De meest voor de hand liggende reden voor deze vooruitgang is de puike prestatie van De Wever op het internationale toneel, met als moment de gloire zijn verzet tegen de confiscatie van Russische Euroclear-gelden. Voor een volk wiens politieke klasse niet meteen te boek staat als ‘moedig’ of ‘volhardend’ was De Wevers vastberadenheid een welgekomen afwisseling. Of uit de VTM-straatinterviews: ‘Hij dwingt respect af. (…) Hij is niet geplooid.’

Het is allicht geen toeval dat minister van Defensie Theo Francken (N-VA) de vertrouwensscore van zijn premier (enkel) in het Engels op zijn sociale media plaatste. De Wever moest op het Euroclear-hoogtepunt immers stevige verwijten verduren van allerlei Europese media. De eerste minister was de man van Orban, misschien zelfs van Poetin. Politico probeerde druk te zetten door België op te nemen in een lijstje van landen die bestuurd worden door de ‘hard-right’. België (De Wever) kleurde net als Hongarije (Orban), Slowakije (Fico) en Italië (Meloni) bloedrood. Angstaanjagend rood.

Het vertrouwen van de Vlaming in Bart De Wever steekt scherp af tegen de approval ratings van andere Europese leiders die door diezelfde media als dapper en vooruitstrevend werden afgebeeld. De Franse president Macron zit onder de 20 procent, hetzelfde voor de Britse premier Starmer. Het Duitse vertrouwen in Friedrich Merz, de belangrijkste lobbyist pro confiscatie, zweeft rond de 30 procent. Franckens Franse, Britse en Duitse volgers – en dat zijn er na diens aantreden als ‘MoD’ wel wat – begrijpen er misschien weinig van.

De anti-De Wever

Het vertrouwen in Bart De Wever is persoonlijk, zo blijkt uit de (relatief) povere scores van zijn ministers. Ook resulteert de steun voor de eerste minister niet onmiddellijk in een populairdere N-VA.

Het Vlaamse vertrouwen in De Wever is bijna drie keer groter dan het aandeel Vlamingen dat op zijn partij zou stemmen. Dat veel landgenoten die op andere partijen stemmen – maar liefst 50 procent – de premier een prima kerel vinden, betekent ook dat de oppositie zorgvuldig moet omspringen met haar kritiek. Kritiek op een populaire politicus voelt namelijk snel aan als kritiek op de mensen die hem populair maakten. Op de kiezer, dus. De kiezer die zij van De Wever moeten losweken.

Dat losweken wordt niet eenvoudig. De premier is populair omdat hij de kenmerken cultiveert die een Vlaming waardeert in zijn leiders: evenwichtig, bedachtzaam, verstandig en ‘deftig’, zelfverzekerd maar niet (te) arrogant, met een focus op beleid, niet zichzelf. De meeste Vlamingen willen dat (nog altijd). De Wever weet dat.

Conner Rousseau weet dat ook, maar de Vooruit-voorzitter mikt niet op de meeste Vlamingen. Voor elke eigenschap die De Wever groot maakt, heeft Rousseau de tegenovergestelde. De Sint-Niklazenaar is een merk, geen staatsman, geen bewindvoerder, geen leider. Een merk dat ‘gemanaged’ moet worden. Enter: Jordy Van Overmeire, Rousseaus Personal Brand Manager.

Oude Conner

We moeten niet naïef zijn: het imago van een politicus wordt al lang niet meer aan het toeval overgelaten. Eigenlijk was dat nooit zo; daarvoor is het veel te belangrijk. Maar de felheid waarmee politici aan imagocreatie doen, nam wel exponentieel toe door de toegankelijkheid en massale consumptie van audiovisuele media. Sociale media zoals TikTok en Instagram zijn maar de meest recente ontwikkeling in een evolutie die van politici een voortdurende aanwezigheid in uw leven maakt. En Conner Rousseau is wel degelijk de prins van Instagram. (Koning is Maximus, de kat van Bart De Wever, die meer volgers heeft dan de Vooruit-baas.)

Zorg dragen voor het eigen imago is niet verkeerd. Tenzij dat imago – het ‘merk’ – plaatsneemt achter het stuur en de ideeënstrijd moet verhuizen naar de achterbank. Dat Rousseau niet enkel een brand manager heeft maar daarmee ook uitpakt (opschept), bevestigt de ontaarding van de Vlaamse sociaaldemocratie tot een gecultiveerde eenmansvibe: scherp en hip, met weinig geduld voor saaie, ‘conservatieve’ mannen in maatpak.

Conner Rousseau wil de stem van (geëngageerde) tieners en twintigers zijn. Dat hij intussen ook al weer 33 is, helpt hem daarbij niet. Zijn Personal Brand Manager, voordien werkzaam als PR-man voor Tomorrowland, misschien wel.