Leefloon voor asielzoekers historisch hoog

Het is wellicht weinig bekend dat ook personen die nog in de asielprocedure zitten (en dus zelfs nog voor ze werden erkend als vluchteling of subsidiair beschermde) in bepaalde gevallen beroep kunnen doen op maatschappelijke steunverlening door het OCMW. Het gaat dan bijvoorbeeld om een (equivalent) leefloon. Het kostenplaatje dat daaraan vasthangt is intussen sterk gestegen.

Uit het antwoord op een schriftelijke vraag die ik stelde aan minister voor Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA), blijkt dat het bedrag waarvoor de POD Maatschappelijke Integratie is tussengekomen in de door de OCMW’s verleende steun in 2024 is opgelopen tot bijna 10 miljoen euro. Dat is een stijging van liefst 30 procent in vergelijking met het voorgaande jaar. Tegenover 2020 gaat het zelfs om een toename van 41 procent.

Die cijfers staan natuurlijk niet op zichzelf, maar zijn onlosmakelijk verbonden met de almaar stijgende asielcijfers (en de daaraan gekoppelde totale asielfactuur). Die overschreed intussen vlot de kaap van 1 miljard euro. Verbetering zit er niet onmiddellijk aan te komen, wat alleen al blijkt uit het feit dat de regering-De Wever in de voorlopige begroting (voor de komende drie maanden) nog maar eens 10 miljoen euro extra zal voorzien voor de asielopvang.

Indammen

Om de massale instroom (en daarmee de asielfactuur) aan banden te leggen, zal heus méér nodig zijn dan een ‘ontradingscampagne’ met het verzoek om niet naar België te komen. Een campagne die onwillekeurig doet denken aan een soortgelijke oproep van de Zweedse regering tijdens de asielcrisis van 2015. Zoals Zweden heeft geleerd, blijft het effect van dat soort vriendelijke verzoeken uit wanneer ze niet gepaard gaan met effectieve en efficiënte maatregelen om de massamigratie in te dammen.

Zweden heeft die les geleerd en zijn immigratiebeleid ondertussen drastisch aangescherpt. De gevolgen zijn onmiskenbaar: het Scandinavische land, jarenlang de populairste asielbestemming van Europa, registreerde vorig jaar het laagste aantal asielaanvragen sinds 1985. In ons eigen land is van een dergelijk beleid voorlopig geen sprake. De gevolgen daarvan zijn al even onmiskenbaar.