‘Nee, als man mag jij niet samen met mijn vrouw in de lift’

Dat de conservatieve islam ook in ons land oprukt, is een open deur intrappen. Die opmars vertaalt zich niet alleen in almaar meer volledig gesluierde en zelfs gehandschoende vrouwen in het straatbeeld, maar ook in het gedrag van sommige moslimmannen. Een zestiger uit Berchem werd onlangs letterlijk uit de lift geduwd in het appartementsgebouw waar hij al vijftien jaar woont. ‘De Marokkaanse echtgenoot maakte me duidelijk dat ik niet samen met zijn vrouw in dezelfde lift mocht staan.’  

Wouter (schuilnaam, echte naam bekend bij de redactie, FMI) is geboren en getogen in Antwerpen. Jarenlang woonde hij in Borgerhout, tot hij vijftien jaar geleden besloot te verkassen naar een groot appartementsblok aan de Potvlietlaan in Berchem.

‘We moeten daar niet flauw over doen: ik was de overlast in Borgerhout een beetje beu. Maar heel eerlijk: intussen heb ik de buurt hier ook ingrijpend zien veranderen. Appartementen van oudere mensen die verhuizen of overlijden worden nu vaak ingenomen door jongere gezinnen van allochtone origine, en dat laat stilaan ook zijn sporen na in het straatbeeld.

Hier om de hoek is er bijvoorbeeld een Aldi-supermarkt, en almaar vaker heb ik het gevoel dat ik daar als wat oudere blanke man niet echt meer welkom ben. Ik zie daar ook steeds meer volledig gesluierde vrouwen opduiken, inclusief zwart mondmasker en handschoenen. Met dat mondmasker hebben ze natuurlijk een handig achterpoortje gevonden om het boerka-verbod te omzeilen.’

Mondmasker

Officieel geldt er in ons land al vijftien jaar een verbod op het in het openbaar dragen van gezichtsbedekkende kledij. Daarmee werd toen in eerste instantie de boerka geviseerd. Anno 2026 lijken nogal wat moslima’s – of hun echtgenoten – een hiaat in die wetgeving te hebben gevonden in de vorm van het zwarte mondmasker, in combinatie met een strakke hoofddoek. Een erfenis uit de coronaperiode waar ook de wetgever maar lastig raad mee weet.

Navraag bij de Antwerpse politie leert ons dat er de voorbije jaren in de Scheldestad wel degelijk al flink wat pv’s werden opgemaakt tegen vrouwen die zich toch met een boerka in het openbaar vertoonden. Maar, zo geeft de politiewoordvoerder toe, voor een mondmasker ligt dit een stuk lastiger.

Wouter: ‘In mijn appartementsblok schat ik het aantal moslims intussen op zowat 20 procent. Sommigen begroeten me in de gang, maar de meerderheid negeert me gewoon, zeker als het om mannen gaat die vergezeld zijn van hun echtgenote. Dat valt me echt wel op. De Vlamingen die hier wonen, lijken dat gewoon te ondergaan. Soms heb ik het gevoel dat niemand zich hierover echt durft uit te spreken. Het is op eieren lopen over wat je zegt, het ligt allemaal bijzonder gevoelig. Maar eerlijk: ik heb niet het gevoel dat het beter lukt met de jongere generatie moslims. Integendeel: zij stellen zich vaak net bijzonder arrogant op in de omgang met autochtone Vlamingen.’

Lift

Wouter mag dan intussen best wat gewoon zijn, wat hij enkele maanden geleden in zijn appartementsblok meemaakte, heeft hem bijzonder diep geraakt. ‘Ik wilde beneden in een van de drie liften stappen, en toen ik de deur opende stond daar al een vermoedelijk Marokkaans koppel in. Late dertigers, schat ik, en afkomstig uit Nederland, zo hoorde ik al snel. De vrouw was van kop tot teen gesluierd en had zwarte handschoenen aan. Ze droeg ook een echte boerka, wat in ons land dus verboden is.’

‘Toen ik aanstalten maakte om bij hen mee in de lift te stappen, sprak de man me aan en vertelde hij me dat ik niet in die lift kon stappen, en dus een van de twee andere liften moest nemen. Op mijn vraag waarom dan wel, kreeg ik te horen dat andere mannen niet samen met zijn vrouw in één kamer mochten. Waarop hij me letterlijk de lift uit duwde. Ik was eigenlijk te verbouwereerd om op dat moment te reageren, en ik ben ook niet naar de politie gestapt. Enerzijds omdat ik geen zin had in latere problemen, anderzijds ook omdat het mijn woord tegen dat van hem was en ik niets kon bewijzen.’

Nultolerantie

Het incident speelde zich al enkele maanden geleden af, maar Wouter klinkt nog altijd geëmotioneerd wanneer hij zijn verhaal doet. ‘Ik begrijp niet dat de politie dit soort dingen door de vingers blijft zien. Een boerka is hier illegaal, en mensen die op straat rondlopen waarvan je strikt genomen niet eens weet of het om een vrouw dan wel een man gaat, dat kan toch niet?’

Het antwoord op de vraag of hij dan nooit overwogen heeft om nog maar eens te verhuizen, klinkt resoluut. ‘Nee. Kijk, ik ben net 69 geworden en prijs me hier ook gelukkig met een zeer fijne huisbaas. Ik ben nog niet meteen van plan om mijn intrek te nemen in een rusthuis, maar nog verhuizen op mijn leeftijd, dat is ook niet echt meer aan de orde.’

Vlaams Belang-Kamerlid Sam Van Rooy, die al jarenlang ten strijde trekt tegen de verdere islamisering van het straatbeeld, kaartte het toenemend gebruik van zwarte mondmaskers als alternatief voor de boerka twee weken geleden nog aan in de bevoegde Kamercommissie. Volgens hem wordt de bestaande wetgeving tegen gezichtsbedekkende kledij in ons land nauwelijks gehandhaafd. ‘En dat geldt inderdaad zeker voor moslima’s die de wet proberen te omzeilen door in combinatie met hun hoofddoek een mondmasker te dragen. Dat zien we helaas almaar vaker opduiken in onze grote steden.’ Van Rooy pleit dan ook voor absolute nultolerantie tegen vrouwen die zich zo onherkenbaar maken.