fbpx


Niet gecategoriseerd

Obsession




Tot de wereldwijde Top Tien van de politieromans behoort The Postman Always Rings Twice van James M. Cain. De roman is verschillende malen verfilmd en nooit is een bewerking mislukt. Het toont de sterkte aan van het scenario. Ivo van Hove heeft er een toneelbewerking van geregisseerd. Geslaagd, maar wel kantje boord.

James M Cain [1892-1977] was journalist, romancier en toneelschrijver. De drie genres zitten in al zijn literair werk, met als uitschieter de hoger genoemde roman uit 1934. Samen met het daarop volgende Double Indemnity [1936] wordt Cain beschouwd als een der voornaamste vertegenwoordigers van het zgn. ‘hardboiled’ realisme van de jaren dertig en veertig in de VS. Het zijn rauwe verhalen vol misdaad en geweld, geschreven in een directe, onopgesmukte stijl. Door de evenwichtig gedoceerde drie genres werd hij onder meer scenarioschrijver in Hollywood.

Het verhaal
De laatste verfilming dateert van 1981 met in de hoofdrollen JackNicholson, Jessica Lange en John Collicos. Het verhaal van de roman wordt nauwgezet gevolgd. Frank Chambers is een zwerver. Hij neemt een baan aan in een wegrestaurant, dat wordt geleid door de naïeve Nick Papadakis. Nick is getrouwd met de aantrekkelijke Cora, die bovendien veel jonger is dan hijzelf. Het klikt tussen Frank en Cora. Ze smeden een plan om Nick uit de weg te ruimen. Wat lukt. Maar eenmaal de klus geklaard slaat de liefde om in een haat met als catharsis de dood van Cora. Een crash met de wagen. De commissaris – die al een complot vermoedde – lukt het om hem te laten veroordelen voor dubbele moord. Geld [een levensverzekering] speelt een niet onbelangrijke rol.

Debewerkingen
Luchino Visconti heeft het verhaal licht gewijzigd en zijn versie werd de basis van Obsession van Ivo van Hove. Een Engelse titel en logisch. De onder de prijzen bedolven Kempenaar regisseerde de bewerking voor The Barbican, Londen. Met een drietal acteurs uit het gezelschap waarvan hij algemeen directeur is, Toneelgroep Amsterdam. HalinaReijn is de femme fatale Hanna, JudeLaw de zwerver Ginoen Gijs Scholten van Aschat, Joseph, de uitbater van het wegrestaurant annex garagist.
Van Hove heeft het al ten bate van de concentratie op de emoties bewerkte scenario van Visconti nog meer gestript om ze naar een hoger niveau te tillen. Is het verhaal haast altijd de rode draad, in de versie van The Barbican/Toneelgroep Amsterdam is het herleid tot een stippenlijn. De personages, daar gaat het om, en hun lokkende en botsende gevoelens. Om ze te voeren naar een explosie met de morele ondergang van de twee protagonisten.

Het resultaat
Op het moment van de explosie wordt duidelijk wat de reden is van de slechts ten dele geslaagde productie. JudeLaw mag dan een mooie jongen zijn en voortreffelijk acteur, het lukt hem niet de poema-passie op te brengen voor de liefdesclash. Zijn passie is niet naturel. HalinaReijn is dat soort hartstochtaangeboren, maar door het koele tegenspel van haar amant lijkt haar amoureus spel van aantrekken en afstoten geforceerd. Het blijft acteren volgens het boekje. Het gekunstelde zet zich voort in het spel van de andere acteurs. Als dat veertig voorstellingen – de Londense serie – duurt, verliest de voorstellingflink wat fut. Ivo van Hove zal ongetwijfeld geprobeerd hebben JudeLaw te overhalen erotische bliksems in zijn spel te steken maar is daar niet in geslaagd. De beeldende en auditieve explosie staat in al te schril contrast met de passionele.

On theroad
Is het acteren niet wat de toeschouwer mag verwachten bij een regie van Ivo van Hove, de voorstelling wordt gered door de scenografie, de videoprojecties en de lichtregie van Jan Versweyveld. Het decor straalt door licht en decor een sfeer uit die we kennen van de schilderijen van Edward Hopper.
Blijft Obsession zoals uit de oorspronkelijke roman blijkt, een halte on theroad,gelukkig ruik je de Griekse wortels van het boek  / de film / het toneel en het Christelijk religieus karakter. De muziekkeuze is treffend en passend met als leidmotief This Land Is Your Land van Woody Guthrie, in een aangepaste versie. Terecht, dat beroemde lied, want hartstocht en passie is ons aller wens, of zou dat tenminste moeten zijn.

 

OBSESSION – ***
productie Barbican [Londen] & Toneelgroep Amsterdam
gezien Koninklijk Theater Carré, Amsterdam – 17 juni 2017
nog te zien 23 t/m 25 juni Luxemburg Théâtres de la Ville.
www.tga.nl

 

Foto: (c)  Van Versweyveld

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak


steun doorbraak

Dit artikel, cartoon of podcast wordt u aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

Door een jaarlijkse of maandelijkse bijdragen financieren de Vrienden van Doorbraak de publicatie van de gratis toegankelijke artikels, podcasts, cartoons of video-uitzendingen op doorbraak.be. Onze vrienden krijgen ook korting in de Doorbraak winkel en exclusieve uitnodigingen.

Hartelijk dank voor uw steun als Vriend van Doorbraak.

Guido Lauwaert

Guido Lauwaert is regisseur, acteur, auteur, columnist en recensent voor o.a. Het Laatste Nieuws, NRC Handelsblad, Knack en Doorbraak.

Dit artikel delen


Als abonnee kan u dit artikel gratis verspreiden via sociale media en doorsturen naar uw vrienden. Zij zullen dit artikel volledig kunnen lezen zonder abonnee te zijn of zonder een (proef)abonnement te nemen. Zij krijgen bij het lezen de vermelding dat dit artikel door u wordt aangeboden. Als u dit via email doorstuurt, wordt het emailadres van uw vriend niet genoteerd in de databank.

Commentaren en reacties


Reageren op een artikel? Graag, maar hou het netjes, blijf bij het onderwerp van het artikel en blijf niet eindeloos reageren.  Dit is geen plaats voor scheldpartijen en eindeloze discussies. Niet meer dan 10 reacties per dag per persoon en niet meer dan 3 per artikel graag.  Kijk vooraf even op onze Spelregels en technische problemen
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.