‘Politieke lafheid effent mee het terrein voor de islamisering’

Sam Van Rooy – federaal Kamerlid en fractieleider voor het Vlaams Belang in de Antwerpse gemeenteraad – waarschuwt al jaren voor de gevaren van de opmars van de militante islam in ons land. Dat die dreiging reëel is, wordt nog maar eens bewezen door de verijdelde aanslag op Bart De Wever in Deurne. Daarom bieden we u vandaag gratis een ingekorte versie aan van het uitgebreide interview met Van Rooy in het nieuwe Doorbraak Magazine. 

U klaagt de politieke onverschilligheid rond het oprukkende islamisme in dit land al jarenlang aan. Toch lijkt er nu stilaan iets te veranderen: vorig jaar was er in Franstalig België al veel ophef rond het boek Allah n’a rien à faire dans ma classe. Dit voorjaar kwamen de Franse veiligheidsdiensten met een bijzonder verontrustende rapport over de opmars van de Moslimbroeders. Is het tij stilaan aan het keren?

Sam Van Rooy: Zeker wel, maar dit bewustzijn kom niets te vroeg. Men schiet nu wakker van de dreiging die uitgaat van de Moslimbroeders, en de oorlog in Gaza heeft hier zeker ook het bewustzijn aangewakkerd rond een militante moslimbeweging zoals Samidoun.

Tegelijk kan je je afvragen wat dit nu in praktijk zal veranderen. Een beweging zoals de moslimbroeders opereert nu ook al nadrukkelijk onder de radar, waardoor een officieel verbod wellicht weinig zal uithalen. Zij hebben heel goed begrepen dat het voor hen volstaat om te infiltreren in maatschappelijke sleutelposities. Denk aan het onderwijs, de politie of in het maatschappelijke middenveld. Wanneer ze daar hun visie en opvattingen verspreiden en delen, kan je daar eigenlijk weinig tegen ondernemen. Zij krijgen hier dankzij onze grondwettelijk gegarandeerde vrijheden heel veel bewegingsruimte, en ze gaan daarbij natuurlijk ook nog eens bijzonder sluw te werk.

Waar nodig halen ze er desnoods de anti-discriminatiewetgeving bij. In Molenbeek worden we nu bijvoorbeeld geconfronteerd met moslimleerlingen die in een bepaalde school eenvoudigweg weigeren om bepaalde lessen te volgen omdat ze indruisen tegen de orthodoxe islam. Ze worden  daar niet eens voor gesanctioneerd. Een flink gedeelte van de directie of leerkrachten heeft er immers een islamitische achtergrond. Zelfs wanneer zij geen formele banden zouden hebben met de Moslimbroeders, kunnen ze blijkbaar wel voldoende sympathie opbrengen voor bepaalde ideeën die de Broeders verspreiden. Daarbij wordt ook de macht van het getal almaar belangrijker: niet-islamitische politici of leerkrachten krijgen het in bepaalde steden almaar lastiger om verzet te blijven bieden tegen een bepaald discours.

Lange tijd hebben we gedacht dat we migranten met een moslimachtergrond vooral voldoende tijd moesten geven: finaal zou het ook met hen wel goedkomen en zouden ze onze westerse normen en waarden aanvaarden. Is dat een pijnlijke vergissing gebleken?

Absoluut. Er wonen vandaag naar schatting zowat een miljoen moslims in dit land. Een deel van hen probeert zich absoluut wél te integreren, het zijn niet allemaal zogenaamde islamisten of zeer orthodoxe moslims. Maar ik vrees dat de groep die zich probeert te integreren uiteindelijk wel aan het kortste eind zal trekken, omdat de extremisten nu eenmaal ook zeer militant zijn én de islamitische leer aan hun kant hebben. Wereldwijd zijn er voorbeelden bij de vleet die aantonen dat die groep finaal altijd de overhand haalt. De zwijgende minderheid volgt, uit angst, lafheid of kuddegeest.

U gelooft niet in het idee van een moslim-middenklasse die op termijn voldoende kapitaalkrachtig wordt en zo ook volwaardig deel zal uitmaken van onze samenleving?

Nee, dat is heel naïef. Al was het maar omdat de voorbije jaren al ten overvloede is gebleken dat islamitische aanslagen lang niet alleen het werk waren van arme sukkelaars. Het idee dat enkel een verpauperde onderklasse vatbaar is voor een radicaal-islamistisch gedachtegoed slaat nergens op.

Kijk maar eens hoe heel wat intelligente moslimmeisjes die aan onze universiteiten studeren tegelijk vaak ook heel streng gelovig zijn. Dat zie je vandaag bijvoorbeeld heel duidelijk aan de VUB of ULB. Jaren geleden al vertelden dat soort meisjes me zonder al te veel schroom dat ze de sharia ronduit superieur vonden aan onze westerse democratie. Zij die gestudeerd hebben zijn op termijn overigens nog gevaarlijker dan de verpauperde onderklasse.

Heeft u het gevoel dat de veiligheidsdiensten de dreiging hier vandaag ernstiger nemen dan de politiek?

Ik vrees van wel. Ik heb echt het gevoel dat heel wat politici zelf de isalmiseringsdynamiek ook onvoldoende begrijpen. Als seculiere westerling kunnen ze zich doorgaans nog amper verplaatsen in het ideeëngoed en discours van diepgelovige moslims. Ze begrijpen ook niet dat die quasi nooit van hun ideeën zullen afstappen, wat we hun ook voorschotelen qua integratiemodel.

Een van de snelst groeiende migrantengemeenschappen in Antwerpen zijn bijvoorbeeld de Afghanen. Welnu, sla er eens wat onderzoeken uit Afghanistan zelf op na: daaruit blijkt dat een zeer stevige meerderheid van de Afghanen gewoonweg de sharia verkiest. Zij moeten helemaal niet weten van de gelijkheid tussen man en vrouw, en de haat tegen niet-moslims zit er in dat land stevig ingebakken. Dan moeten we ons toch de vraag durven stellen: hoe zit dat eigenlijk met die Afghanen hier? Als ingenieur ben ik nogal cijfermatig ingesteld. De conclusie lijkt me dan wel duidelijk.

Maar wat wil je: de meeste politici hebben nooit de Koran gelezen, ze hebben er geen flauw idee van wat die godsdienst – eigenlijk veel meer een politieke ideologie – nu precies inhoudt. Ze gaan ervan uit dat de islam best vergelijkbaar is met het christendom of met het jodendom. Ik heb de Koran en de Hadith wél gelezen en ik kan je verzekeren: de verschillen zijn véél groter dan de gelijkenissen.

Een organisatie zoals de Moslimbroeders is er dan ook nog eens op getraind om hier de sociaal wenselijke antwoorden te geven op kritische vragen. Maar vraag eens wat door op gevoelige thema’s – zoals afbeeldingen van de profeet –, dan vallen de maskers snel af.

Wij laten ons hier nog altijd te veel verblinden door het puur economische aspect. Heeft een moslim een inburgeringscursus gevolg en heeft hij ook nog eens een goed job of baat hij een eigen winkeltje uit, dan komt het wel goed. Alsof die moslims daardoor plots hun religieuze of maatschappelijke visie zouden veranderen of opgeven. Alsof een werkloze marginaal die in zijn living met hakenkruisen pronkt dat plots niet meer zou doen wanneer we hem een job geven. Dat is toch je reinste onzin?

Of we het nu willen of niet, de islam is een maatschappelijke factor van belang geworden in Europa, die in het beste geval niet meer zal verdwijnen en in het slechtste geval zelfs nog zal blijven groeien. Hoe trekken we duidelijke krijtlijnen zonder de polarisering verder op te drijven?

Mensen uitzetten zal inderdaad niet snel meer gebeuren, tenzij vanwege zware criminele feiten – en dan nog. We moeten nu dus in eerste instantie de verdere instroom stoppen. Zo zorgen we er tenminste al voor dat er ook geen moslimfundamentalisten meer bij komen die de rest kunnen beïnvloeden.

De kraan moet dicht, en we moeten erover waken dat we die extreme profielen hier weghouden van de sleutelposities. In het VK zien we die infiltratie nu, meer dan waar ook, wél al volop gebeuren. Dat zou ons grote zorgen moeten baren. Mijn eigen vrouw is afkomstig uit een niet-islamitisch gezin in Iran, zij weet beter dan wie ook hoe de moslimfundamentalisten hun agenda realiseren.

De instroom stoppen, hoe ziet u dat concreet?

Ten tijde van de pandemie konden ze de toegang tot het land desnoods zelfs met containers blokkeren. Ik pleit allerminst voor een herhaling van die aanpak, maat waarom zou een écht Fort Europa dan zo ondenkbaar zijn? Niemand maakt mij wijs dat een beschaving die de ruimte kan verkennen, harttransplantaties kan uitvoeren en zelfs AI kan ontwikkelen, de eigen grenzen niet op een effectieve en efficiënte wijze kan controleren. In combinatie dan wel met een doorgedreven screening van wie wél nog welkom is. Dit gaat voor ons land hooguit over enkele duizenden mensen per jaar, dat lijkt me geen onhaalbare kaart. Het probleem is en blijft natuurlijk dat de politieke wil daartoe ontbreekt.

De opmars richting maatschappelijk invloedrijke posities gebeurt niet zelden via de politiek. En het zijn de politieke partijen zelf die moslims op hun lijsten zetten, omdat ze ook op de moslimstem mikken.

Dat klopt, maar de vaststelling dat iemand zoals Fouad Ahidar finaal ook de deur gewezen is bij Vooruit, geeft toch ook aan dat er op dat vlak zelfs bij linkse partijen een bovengrens is. Extremistische moslims zorgen overal voor problemen, finaal ook in de politiek. Het probleem is natuurlijk dat vele politici bij de traditionele partijen de evolutie met lede ogen aanzien: ze beseffen dat er iets aan het gebeuren is dat op termijn onze hele maatschappij bedreigt, maar ze kiezen ervoor om te zwijgen. Bijvoorbeeld omdat ze vrezen voor hun postje. Die lafheid maakt veel kapot.

Illustratief daarvoor: de term ‘islamisering’ is in ons parlement nog altijd taboe, ik ben de enige die dat woord gebruikt. Bart Somers wees me er ooit zelfs op dat de islamisering gewoonweg niet bestaat. Men ontkent dus het daglicht. Ik hoed me er absoluut voor om elke zelfverklaarde moslim over dezelfde kam te scheren, maar kan enkel maar vaststellen dat de meeste politici hier zelfs niet in staat zijn om een onderscheid te maken tussen de ideologie en de aanhangers. Of ze willen dat niet begrijpen, wat minstens even verontrustend is, want dan is het puur politiek opportunisme.

Het integrale interview met Sam Van Rooy vindt u terug in het nieuwe Doorbraak Magazine. Dat ligt sinds vorige week in de winkel. U bestelt het hier ook online.