JavaScript is required for this website to work.
POLITIEK

Premier De Wever, zo komen we er niet

NieuwsPieter Bauwens1/3/2025Leestijd 2 minuten

Aangeboden door de abonnees van Doorbraak

Dit gratis artikel wordt u aangeboden door onze betalende abonnees. Neem zelf ook een abonnement en lees alle plus-artikelen én ons driemaandelijks magazine.

Ik neem ook een abonnement

Na een week staking schijnen de vakbonden sterk te geloven dat ze door stakingen en betogingen de regering op andere gedachten kunnen brengen. Maar de toets met de realiteit is hard. Die realiteit staat in het jaarverslag van de Nationale Bank van België (NBB). Die zijn trouwens zo vriendelijk dat in een stad in uw buurt te komen voorstellen. Altijd interessant.

De gouverneur van de Nationale Bank Pierre Wunsch zei bij de voorstelling van het jaarverslag dat de hervormingen van de regering-De Wever niet zullen volstaan. Het structurele begrotingsprobleem wordt niet opgelost, het tekort zal niet dalen en er is geen geld voor extra uitgaven voor defensie, zei hij terwijl de vakbonden staken.

De vette overheid

Het tekort op de begroting van 2024 is groter dan in 2022 met toen heel wat crisismaatregelen, onder andere door de stijgende rentelasten. Nog volgens de NBB is de grote stijging van de uitkeringen, nu al voor ruim 500.000 langdurig zieken in ons land, ‘onhoudbaar’. De jongste tien jaar steeg het aantal personen dat meer dan een jaar arbeidsongeschikt is, met 60 procent.

De overheid is ook te vet. De kost van de ambtenarenlonen steeg vorig jaar naar 77,5 miljard euro. Dat is 12,6 procent van het bbp. Daar zijn twee oorzaken voor: de automatische indexering door de inflatie en de stijging van het aantal ambtenaren. De jongste acht jaar kwamen er 59.000 overheidsjobs bij, vooral bij de deelstaten.

Tinten vergrijzing

En alsof bovenstaande nog niet volstaat, kan je in hetzelfde jaarrapport van de Nationale Bank lezen hoe de vergrijzingskosten sterk zullen toenemen. Vooral door pensioenen en gezondheidszorg. Op lange termijn, zegt de Nationale Bank, nemen die in België sterker toe dan in de buurlanden. Dat de vakbonden in dezelfde context betogen en staken tegen de pensioenmaatregelen die de vergrijzingskost moeten drukken, is onbegrijpelijk.

De vakbonden zijn een deel van het probleem. De mobiliteit op de arbeidsmarkt moet beter, dus de regels soepeler. Wie is daar tegen? De vakbonden staan in de weg van een flexibeler arbeidsmarkt, die nodig is om uit het moeras te geraken.

Te geregeld

Als we meer mensen aan het werk willen, hebben we meer goed draaiende bedrijven nodig. Volgens het jaarrapport van de Nationale Bank is de impact van de regelgeving in België bij de hoogste van de EU. De Nationale Bank geeft ook aan dat te veel bedrijven die niet goed draaien toch blijven bestaan. Ze worden overeind gehouden. Er worden in ons land minder nieuwe bedrijven opgericht en er gaan er minder failliet dan gemiddeld in de EU. Dat drukt de productiviteit en is dus geen goed nieuws voor onze economie.

De titel van het rapport van de Nationale Bank zou dus kunnen zijn: neen, zo komen we er niet. Deze Belgische regering heeft het politiek hoogst haalbare compromis in een akkoord gegoten. Dat is politiek. Maar zo komen we er niet. In de campagne had Bart De Wever (N-VA) de moed om te zeggen dat er hard moest ingegrepen worden. In de realiteit kan hij niet genoeg ingrijpen. Dat berekende zelfs de Nationale Bank.

Perceptie = realiteit

Maar ach, wie leest zo een rapport van de Nationale Bank? Wie leest de commentaar van de gouverneur op de begroting? Politici geloven dat perceptie realiteit is. Die realiteit maken ze dan zelf met hun communicatie. Tot hun perceptie door de realiteit wordt ingehaald. Zou bij de vakbond iemand het jaarverslag van de Nationale Bank lezen?

Pieter Bauwens is sinds 2010 hoofdredacteur van Doorbraak. Journalistiek heeft hij oog voor communautaire politiek, Vlaamse beweging en religie.

Commentaren en reacties