fbpx


Binnenland

Update: Vooralsnog niet laagste sterftecijfer. Gewoon zomer.

Net als vorig jaar...



Bij het ter perse gaan vorige week lazen we een laagterecord van het aantal Belgische dagdoden eind juni 2021. 204 om precies te zijn op 27 juni. Een week later is dat cijfer bijgesteld naar 221.

Dat het de zomer met het minst aantal doden in jaren zou zijn, klopt dus strikt genomen niet. Want in 2018 en 2017 overleden er op respectievelijk 17 juni en 20 augustus 209 mensen. Die verschillen zijn miniem op bevolkingsniveau, maar juist is juist. Het aangepaste cijfer voor 27 juni 2021 is te wijten aan een vertraging in de verwerking van gegevens.

Structureel weinig overlijdens in de zomer

De conclusies die we in ons artikel vorige week trokken, blijven wel overeind en zijn zelfs versterkt. De mortaliteitscurve in 2021 blijft het gewone sterftepatroon volgen, met structureel weinig overlijdens in de zomer – tenzij een hittegolf roet in het eten gooit. De oversterfte van 2020 viel in pieken tijdens het voor- en najaar, en was ongezien afgemeten tegenover de voorgaande jaren, maar niet ongezien wanneer afgemeten tegenover de totale Belgische bevolking.

In januari publiceerden we al eens een artikel waarin we uitlegden dat een brutosterftecijfer – het aantal overlijdens per duizend inwoners – alle jaren voor 1987 consequent hoger was dan 11,1. 11,1 is het brutosterftecijfer voor 2020. Tijdens de jaren 1970 en eind jaren 1960 piekte de brutosterfte in België vaak boven de 12.

Efficiënte vaccins?

Ook onze vragen in verband met vaccinatie blijven overeind of worden zelfs versterkt. Het officiële narratief verhaalt momenteel over de efficiëntie van vaccinatie, zoals ook dit artikel op de website van de VRT. Dat vaccinatie tegen covid-19 bijdraagt tot minder sterfte door Covid-19, is zeer goed mogelijk. Maar: gezien het normale verloop van de sterftecurve in 2021, kunnen we dat pas met zekerheid zeggen wanneer de zomer voorbij is. Wij voegen er trouwens aan toe dat op 7 juni 2020 en 6 juli 2020 telkens 209 doden vielen, en dat deze cijfers dus ook perfect passen in jarenlang geobserveerde consequent lage zomersterfte, zeker door ademhalings-infectieziekten.

Het aangehaalde artikel op de VRT lijkt een aanzet om het aantal ziekenhuisopnames en covid-doden als criterium te gaan hanteren, en niet het aantal besmettingen door de ‘besmettelijkere’ Deltavariant. Een goede evolutie, want er is geen enkele degelijke reden op het niveau van volksgezondheid om besmettingen met een virus als criterium te nemen zonder dat dit virus leidt tot het kraken van de ziekenhuiscapaciteit, of tot (tijdelijk) veel hogere sterfte.

Psychologische gezondheidspas

In dat licht moet de haast simultane Europese introductie van de gezondheidspas wellicht gezien worden, zeker hoe deze pas in landen als Frankrijk, Griekenland, het VK en Italië zal gebruikt worden voor dagdagelijkse activiteiten. Het aantal besmettingen blijven meten, wordt nutteloos in tijden van lage sterfte en lage ziekenhuisopnames, beseffen ook machthebbers en ‘experts’. Maar alle maatregelen laten varen durft men niet omdat er nog geen grote zekerheid is over het effect van de vaccins.

Bovendien zijn samenlevingen sinds 2020 in een permanente angsttoestand terechtgekomen. Wanneer men dan een van de pijlers van het anti-covidbeleid – besmettingen meten om de situatie in te schatten – laat varen, dan is er een psychologisch ‘merkteken’ nodig om te weten of individuen ‘veilig’ of ‘schoon’ zijn. De gezondheidspas levert die psychologische truc. Mensen zijn er mee in staat om alsnog hun niet-ziek zijn mee aan te tonen, al dan niet tezamen met het consequent blijven dragen van mondmaskers, als signalement dat men ‘inzit’ met de medemens en deze niet wil besmetten. En overheden zijn ermee in staat de illusie van controle, van ‘iets doen’ hoog te houden.

Want al dan niet besmet of ‘ziek’ zijn, is een psychologisch en moreel criterium geworden, en zal dat waarschijnlijk nog een hele tijd blijven na de covidcrisis. Tot deze hypothese komt alvast neurobioloog en wiskundige Mark Changizi, de lockdowncriticus die Doorbraak begin dit jaar nog interviewde. Voor Changizi ontwikkelt deze evolutie zich als psychologisch gevolg van de massahysterie waarin de wereld zich sinds 2020 bevond.

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak


steun doorbraak

Dit artikel, cartoon of podcast wordt u aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

Door een jaarlijkse of maandelijkse bijdragen financieren de Vrienden van Doorbraak de publicatie van de gratis toegankelijke artikels, podcasts, cartoons of video-uitzendingen op doorbraak.be. Onze vrienden krijgen ook korting in de Doorbraak winkel en exclusieve uitnodigingen.

Hartelijk dank voor uw steun als Vriend van Doorbraak.

[ARForms id=103]

Christophe Degreef