fbpx


Media

De maand dat Vivaldi van zijn voetstuk viel

Perscommentaren in februari



Maandenlang was het onze eigen binnenlandse navel die het middelpunt vormde voor de inspiratie van onze perscommentatoren. Maar februari bracht een totale ommekeer, want dat conflict, die oorlog beheerste een maandlang de opiniestukken. Oh wacht even, vooraleer die conclusie te trekken. Pas vanaf de allerlaatste week van de aller kortste maand werd het binnenlands slagveld verlaten. Tot dan kwamen er sporadisch wat commentaren over die gespannen toestand. Het Belang van Limburg gaf op 3 februari zelfs een opzienbarend feit mee…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Maandenlang was het onze eigen binnenlandse navel die het middelpunt vormde voor de inspiratie van onze perscommentatoren. Maar februari bracht een totale ommekeer, want dat conflict, die oorlog beheerste een maandlang de opiniestukken. Oh wacht even, vooraleer die conclusie te trekken. Pas vanaf de allerlaatste week van de aller kortste maand werd het binnenlands slagveld verlaten.

Tot dan kwamen er sporadisch wat commentaren over die gespannen toestand. Het Belang van Limburg gaf op 3 februari zelfs een opzienbarend feit mee dat in El Pais verschenen was.

Een akkoord?

De redactie kon de hand leggen op het antwoord van de Verenigde Staten (VS) en de NAVO op de eisen die de Russische president Poetin in december op papier zette. De belangrijkste conclusie: de VS is bereid om het met Moskou op een akkoord te gooien over de wederzijdse terugtrekking van raketten uit Oost-Europa, als het Kremlin afziet van een invasie van Oekraïne.

Zo wil Washington tegemoetkomen aan de Russische bezorgdheid over de veiligheid van zijn westgrens. Of dat voor Poetin voldoende is, zal nog moeten blijken.

Stijgende spanning

La Dernière Heure had het een dag vroeger al over de stijgende spanning onder de veelzeggende titel: ‘Le bruit des bottes, l’odeur du gaz’.

Niemand wil die oorlog en die zal er wellicht niet komen. De Russische opinie wil die niet en Poetin wil die evenmin. Maar wat als een en ander om gas zou draaien? Als Europa zou zeggen: ‘wij willen geen Russisch gas meer’ of wanneer Rusland zou verkondigen dat ‘het geen gas meer gaat verkopen’ aan Europa? Dat zou een ongelooflijke impact hebben op de prijzen.

Deze twee opiniestukken gingen dus niet uit van een gewapend conflict, integendeel. Ze legden wel de nadruk op de geopolitieke strategie en op de impact voor onze energielevering en dito prijs. Want net in die periode had de federale regering een akkoord afgesloten over die energie. En de pers vond dat compromis aanvaardbaar en loofde Vivaldi omdat het zo’n deal kon sluiten.

Compromis over energie…

‘Het is goed dat de federale regering een energie-akkoord heeft’, begon De Tijd op 2 februari. Dat was een variante op de begripvolle situatie die Gazet van Antwerpen neerpende. Het is al te gemakkelijk om het bereikte akkoord over de energiefactuur meteen af te serveren met ‘een druppel op een hete plaat’ of ‘een doekje voor het bloeden’.

De Standaard vond dat: ‘Kritiek op zijn plaats was. Maar een beetje empathie voor de bewindslieden ook. Want de ideale oplossing voor dit dossier bestaat niet. Energie is duur, en iemand moet de rekening betalen.’

Het Nieuwsblad was minder positief: ‘Dit is een politiek compromis in een lelijke vorm. Waarbij elke partij blij is dat gezichtsverlies is vermeden. Zonder erbij stil te staan dat de regering als geheel na het oeverloos geruzie wel zwaar gezichtsverlies lijdt.’

De Morgen zelfs ronduit negatief: ‘De oude Belgische politieke stelregel dat het bestaan van het compromis belangrijker is dan de inhoud van het compromis, gaat hier niet op.’

Het tij keert

Neen, het kritiekloos applaus voor de regering De Croo verdween in februari. Beetje bij beetje. De kernuitstap en de bezorgdheid van de werkgeversorganisaties hieromtrent was niet echt positief voor Vivaldi. ‘Groene kernramp’, dacht Het Nieuwsblad op 17 februari. Dezelfde krant rook een dag later een ‘Parfum de crise’.

‘De angst is van kamp veranderd’, vond Béatrice Delvaux in Le Soir: ‘Ere wie ere toekomt. Het is Bouchez die blijven hameren is op hetzelfde nageltje’. ‘Allemaal verliezers’, wist dan weer La Libre Belgique. En La Dernière Heure gebruikte zelfs de Nederlandstalige titel ‘Kibbelkabinet’ om de ‘kakofonie in de regering’ te duiden.

Onverwachte uitspraak

Een en ander zorgde voor de meest onverwachte politieke uitspraak van de maand. Alexander De Croo himself poneerde over de kernuitstap: ‘Ik heb de indruk dat dit onderwerp zwaar gepolitiseerd is, en dat is een foute benadering (Le Soir 18 februari).

Akkoord rond tewerkstellingsgraad was er te veel aan. De regeringsonderhandelaars van de arbeidsdeal moeten op 16 februari geen gelukkige dag ‘at the office’ gehad hebben toen ze de reacties in de pers lazen. Het ‘ja maar, het is belangrijk dat er een akkoord is’ volstond niet meer als mantel der liefde.

Alhoewel, één dappere Galliër bleef zijn regering trouw en echode de premier na toen die de bal in het kamp van de gewesten wou leggen. Bart Eeckhout: ‘Bij elk sociaaleconomisch akkoord stellen experts verbaasd en beteuterd vast dat het om een compromis gaat. Hoe vreemd. Natuurlijk is het akkoord een compromis. Wat zou het anders zijn? De juiste mens bij de juiste baan brengen is een verantwoordelijkheid van de gewesten. Dat valt buiten het bereik van een federale arbeidsdeal. Liever dan te jeremiëren over beleidsmiddelen die ze nog extra willen, zouden de gewesten dan ook nog veel vooruitgang kunnen boeken met bevoegdheden die ze al hebben. Hoog tijd om daar eens een deal over te sluiten’.

De Bart van De Standaard (Sturtewagen dus) was het hier grondig mee oneens.

Elkaar de zwartepiet toespelen

Misschien wel het meest ergerlijke aan onze ingewikkelde bevoegdheidsregels is dat ze politici ertoe verleiden elkaar de zwartepiet toe te spelen. Federaal premier Alexander De Croo (Open Vld) kon er niet aan weerstaan tijdens de persconferentie waarin hij de arbeidsdeal toelichtte. ‘Activering van niet-werkenden is een zaak voor de gewesten’, zei hij. Dat is politieke code voor: N-VA, die de Vlaamse regering leidt, moet nu haar deel van het werk doen, in plaats van de federale regering, waarin ze niet zit, te bekritiseren.

De andere kranten trokken alle kritische registers open. ‘Un bon ameuse-bouche’, sneerde La Libre Belgique. ‘Rendez-vous manqué’, zei L’Avenir. ‘Voorspelbaarheid troef’, vond Mijlemans in Het Nieuwsblad, ‘Niemand gelooft dat de maatregelen volstaan. Voor iedereen iets dus. Maar het is wel duidelijk dat we van Vivaldi geen grote hervormingen mogen verwachten. Niet voor pensioenen, niet voor de langdurig zieken en ook niet voor de arbeidsmarkt’, stelde Liliana Casagrande in Het Belang van Limburg. En ‘Vivaldi maakt het zich met de arbeidsdeal al te gemakkelijk’, vond ook De Standaard.

VeggieChallenge

Dan was de pers, je gelooft het of je gelooft het niet, een stuk positiever over de deal die in de Vlaamse regering werd gesloten. Peter Mijlemans zag zelfs ‘ogen glinsteren’. Bart Haeck (De Tijd) vond dat er een belangrijke stap was gezet en Isolde Van den Eynde (HLN) zei dat Jambon geslaagd was in twee moeilijke dossiers.

Het Belang van Limburg zei dat dit een opsteker was voor de Vlaamse regering en dat de minister-president zijn skills had herontdekt. De Standaard was voorzichtiger: ‘Pas in de uitvoering zal blijken hoe sterk het akkoord is’. En Gazet van Antwerpen vond dan weer dat er heel veel geld nodig was om deze eerste stap te zetten.

Alleen De Morgen schreef geen commentaarstuk over die deal. Ze verkozen die dag om minister Beke te fileren, net twee dagen nadat ze op 22 februari een opiniestuk te maken rond vlees eten, of liever ‘geen vlees eten’.

De Morgen schaart zich achter de VeggieChallenge. Is het niet gek dat een krant zich achter zo’n actie schaart, goed doel of niet? De Morgen vond en vindt dat de VeggieChallenge bij hen past, en dat de koelbloedige onafhankelijkheid van een redactie hierdoor niet in het gevaar komt.

Het was die dag dat alle kranten hun bezorgdheid uitten over Oekraïne. Pas in de laatste week van februari beheerste het, vanzelfsprekend, alle opiniestukken. Ere wie ere toekomt, Le Soir had al op 15 februari aan de alarmbel getrokken. Welke leider van de democratische wereld stelt zijn volk voor een militaire oorlog voor Oekraïne te beginnen?

Johan Van Duyse

Johan Van Duyse (1953) leest en schrijft over media en over de eerste wereldoorlog. Onlangs kwam zijn tweede boek uit: ‘De verkeerde doden’ (uitgeverij Willems), een waar gebeurd verhaal over vier Franse soldaten die op een augustusnacht in 1915 samen de loopgraaf introkken… Het boek is verkrijgbaar via https://boeken.doorbraak.be/p/de-verkeerde-doden-johan-van-duyse/