fbpx


Politiek
Kristof Calvo

Vivaldi is geen kibbelregering, maar een continu hanengevecht van stervende zwanen

Het voorstel van Kristof Calvo voor een update van het regeerakkoord is enige redding van Vivaldi


Aangeboden door deze bibliotheek


Dit plus-artikel wordt u aangeboden door deze bibliotheek die voor u een abonnement nam.

Vindt u het interessant? Neem dan vandaag uw eigen gratis proefabonnement van 30 dagen.



Tot spijt van wie het benijdt, maar de Vivaldi-regering is een zevenhoekig wiel dat in rondjes draaiend de processie van Echternach loopt. Vivaldi, de paarsgroene droom van Paul Magnette, is de nachtmerrie van Alexander De Croo geworden. Vier verschillende ideologieën Deze regering, samengesteld uit vier verschillende ideologieën, heeft een regeerakkoord gemaakt dat een menukaart is waar ieders favoriete gerechten op staan. Men heeft echter nagelaten de ingrediënten van de gerechten en de bereidingswijze te beschrijven. Een cruciale fout van alle…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Tot spijt van wie het benijdt, maar de Vivaldi-regering is een zevenhoekig wiel dat in rondjes draaiend de processie van Echternach loopt. Vivaldi, de paarsgroene droom van Paul Magnette, is de nachtmerrie van Alexander De Croo geworden.

Vier verschillende ideologieën

Deze regering, samengesteld uit vier verschillende ideologieën, heeft een regeerakkoord gemaakt dat een menukaart is waar ieders favoriete gerechten op staan. Men heeft echter nagelaten de ingrediënten van de gerechten en de bereidingswijze te beschrijven. Een cruciale fout van alle onderhandelaars die toen mee aan tafel schoven.

De overhaast en het gebrek aan detaillering was een combinatie van samenlopende omstandigheden: de hunkering naar beleid voeren en de drang naar ministerposten, gekoppeld aan een lange regeringsvorming. Er was ook van meet af aan wantrouwen aanwezig tussen de partners onderling. Zoals iedereen weet is een relatie zonder vertrouwen een hometrainer: het absorbeert je inspanningen zonder je vooruitgang te bieden.

Meewind

Door corona had de Vivaldi-regering de wind in de zeilen. Het kon gebruikmaken van de noodsituatie om crisisbeleid te voeren en daarmee een deus-ex-machina-gevoel op te wekken. Het werkte tot de crisis overwonnen werd en het normale leven zich hervatte. De Vivaldi-regering was één belangrijk element vergeten: ‘als je de wind van achteren hebt is de richting die je uitgaat dubbel zo belangrijk’. En die richting was en is niet goed. Ze lopen als lemmingen naar de afgrond en doen het dan nog eens in gespreide slagorde.

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de Europese Commissie bevestigen in hun rapporten dat België de slechtste leerling van de klas is en afstevent op een ongeziene economische crisis. Je kan veel op corona en de oorlog in Oekraïne steken, maar niet dat wij deze crisissen kennelijk slechter beheerden dan andere vergelijkbare landen.

Vivaldi 2.0

Het siert Kristof Calvo – een van de meest solide rationele denkers van het parlement – dat hij dit besefte. Het siert hem dat hij inzag dat er een weeffout zat in het regeerakkoord en deze wou corrigeren. Moeten niet alle regeringsleden en parlementsleden van de meerderheid daar een voorbeeld aan nemen? En meer fallibilisme tonen als het over de realisaties, verwachtingen of beleid van de regering gaat?

Het was een zeer goed voorstel van Kristof Calvo om een update, een Vivaldi 2.0 te uploaden en een deel van de software aan te passen. Helaas zorgt de kiesdrempelangst en peilingsserviliteit ervoor dat Open Vld en CD&V paniekvoetbal spelen en geen doelpunt aan de Groenen willen gunnen. Het is dan ook ironisch, dat dergelijke beleidsverlammende politieke spelletjes uit electorale schrik, net datgene zijn wat Calvo met zijn voorstel wou vermijden.

De nieuwe politieke cultuur

De Vivaldi-regering wou met een nieuwe politieke cultuur komen. Die kwam er ook. Alles wat ook maar een zucht van regeringstrouw inhield werd overboord gekieperd. Ministers lanceerden hun plannen op televisie of in de kranten nog voor ze op de regeringstafel kwamen. De ruzie werd daarna op Twitter en in de media uitgevochten, waarna de regering vervolgens optrad als bemiddelende scheidsrechter.

Deze manier van werken is intussen zowaar de gebruikelijk modus operandi geworden. De manier waarop Paul Magnette, geflankeerd door vicepremier en minister van Economie en Werk, Pierre-Yves Dermange, 6,5 miljard euro aan nieuwe koopkrachtmaatregelen, via een persconferentie kenbaar maakte, is daar een duidelijk voorbeeld van. De retoriek van de mededeling leek verdacht veel op verkiezingspropaganda. Bovendien had de regering een expertengroep aangesteld om met voorstellen te komen, maar nog voor zij één letter op papier hebben gezet worden ze door Magnette al openlijk de les gespeld.

Zelfs ruzie bij consensus

Ook wanneer de regering democratisch tot een consensus kwam bleven parlementsleden, partijvoorzitters en zelfs ministers een andere stelling verdedigen. Zo bleven Joris Vandenbroucke en andere socialisten na de regeringsbeslissing pleiten voor een volledige afschaffing van het gunstregime sociale zekerheid en bedrijfsvoorheffing voor sportbedrijven.

George-Louis Bouchez bleef pleiten voor het openhouden van de kerncentrales. Ook toen de regering beslist had dit niet te doen – later kreeg hij wel gelijk. Minister Vincent Van Peteghem bleef pleiten voor de permanente verlaging van de BTW op gas en elektriciteit. Zelfs al had de regering collegiaal beslist dit slechts tijdelijk te doen.

Voor de libertairen of libertijnen onder jullie, dit is geen opflakkering van parlementaire vrije meningsuiting of een verzwakking van de autocratische particratie. Zeer zeker niet. Want de dwarsdrijvers bleven op bevel van de partij hypocriet op het juiste knopje drukken. Het was enkel een populistische onemanshow en een signaal van wantrouwen naar de eigen regering. Vivaldi is geen kibbelregering, maar een continu hanengevecht van stervende zwanen.

Uitstelgedrag

Als deze Vivaldi-regering de eindmeet in 2024 wil halen – wenselijk voor alle Vlaamse meerderheidspartijen, zelfs Vooruit – dan moet het, weg van de camera’s en wars van opportunistische profilering, het water zuiveren. Wat Alexander De Croo nu doet is een beleid van uitstelgedrag. Met de activering van langdurige zieken of een pseudo-verlaging van de fiscale gunsten voor professionele sportbedrijven schoot men wel enkele losse flodders van verwaterd consensus af, maar fundamentele hervormingen kwamen er niet.

Op een pensioenhervorming wachten we al sinds 2000. Om de vergrijzing van de bevolking op te vangen koos de eerste paarsgroene regering om ons op te lichten met een valse financiële buffer voor pensioenen: Het Zilverfonds. Toen men een tiental jaren geleden vaststelde dan het een lege doos was, moest er dringend een grote hervorming komen om de pensioenlasten op te vangen. Onze pensioenkost is op vandaag opgelopen tot +/- 50 miljard euro per jaar. Door de vergrijzing zou deze volgens voorspellingen in 2040 jaarlijks 63 miljard euro of +/- 14 procent van het BBP bedragen.

De tactiek van Alexander De Croo is uitstellen tot het troebel water helder wordt door het naar de bodem zakken van het vieze slib. Het water oogt dan zuiver voor consumptie, maar bij de minste rimpel wordt het weer troebel en vies. Vivaldi moet, zoals Kristof Calvo voorstelt, in het belang van de bevolking zijn water filteren om zo een heldere toekomst tegemoet te kunnen gaan. Kan ze dat niet, dan moet ze per direct de handdoek in de ring gooien.

Ignace Vandewalle

Ignace Vandewalle (1966) was kabinetsmedewerker van minister Marc Verwilghen en staatssecretaris Vincent Van Quickenborne, parlementair medewerker van Boudewijn Bouckaert en sinds 2019 partij-onafhankelijk parlementair medewerker van Jean-Marie Dedecker. Sinds 2014 is hij zaakvoerder van het onafhankelijk politiek adviesbureau BFELT.