Ze haten Bart De Wever niet, ze haten ons

De geplande aanslag op De Wever was een aanslag op ons. Op wie we zijn en hoe we leven. Ze haten ons. Maar in een land dat verstrikt in regels en uitspraken van Straatsburg, moeten we al die slangen aan onze borst blijkbaar koesteren.

Het waren drie ‘jongeren met de Belgische nationaliteit’ uit Antwerpen die concrete plannen hadden om Bart De Wever (N-VA) en Els van Doesburg (N-VA) te vermoorden.

Hun motief is ‘jihadistisch’. Een duur woord dat een rauwe realiteit verbergt. In onze steden groeien jongeren op die ons zo haten dat ze de premier en de burgemeester, symbolen van onze samenleving, willen vermoorden.

Europese islam

Wat is het anders? Doen Van Doesburg en De Wever soms ronduit anti-islam-uitspraken? Neen, ze spreken daar heel gematigd over. Ze pleiten voor een Europese islam en vinden dat Vlamingen ook moslim kunnen zijn. De Wever gaat openbaar in gesprek met de meest verlichte aller imams in Vlaanderen, Khalid Benhaddou. Ze schreven samen zelfs een boek. Niets ‘islamofoobs’ dus.

Maar De Wever moet de islam niet haten om vermoord te worden. Zij haten ons en De Wever staat symbool voor ons. De aanslag op De Wever en anderen was bedoeld als aanslag op ons. Op onze manier van leven. Op ons niet-moslim zijn.

Haat uit dank

Volgens het OCAD zijn jihadistisch en islamistisch geïnspireerde groepen de grootste bedreiging voor de openbare veiligheid in ons land. In het jaarverslag van het OCAD staat dat ze zowat de helft van alle dreigingen vormen. Het gaat om mensen die hier opgevangen werden, die hier wonen, soms al verschillende generaties lang, mensen die de Belgische nationaliteit kregen. Toch haten ze ons en onze samenleving. Die haat voor onze samenleving is zo groot dat ze er aanslagen op willen plegen.

Dit jaar alleen al startten de veiligheidsdiensten tachtig terreurdossiers op. Dat zijn er meer dan in het volledige vorig jaar. Het gaat vaak om dezelfde profielen. Jonge mannen, gekend voor kleine criminele feiten, die plots, en vaak heel snel, radicaliseren en actief overgaan tot het voorbereiden van een aanslag.

Wat doen ze hier?

De politie moet dan ingrijpen, maar mag dat ook weer niet te snel doen. Zo kreeg een terreurgroep in beroep onlangs mildere straffen omdat de dreiging niet concreet genoeg zou zijn. Je moet hopen dat het niet eens te laat zal zijn. Of, nog erger: dat zo een groep volledig onder de radar van de veiligheidsdiensten blijft.

Wat doen moslims hier die aanslagen plegen, geïnspireerd door groepen als ISKP, de Afghaans-­Pakistaanse tak van IS? In Afghanistan kunnen ze dat islamitische ideaal toch veel beter beleven? Daar worden ze bovendien niet gehinderd door massa’s ongelovigen. Die zijn namelijk allang dood of gevlucht.

Klein Afghanistan

Hoe is het zover kunnen komen in ons land? Een deel van het probleem is dat je in België in een wijk kan opgroeien waar je je in Afghanistan of een ander moslimland waant. Dat is ook in Antwerpen het geval. Over de Afghaanse wijk vlak bij Borgerhout maakten we vorig jaar een reportage, in magazine nummer 12. Alles is er Afghaans, van de gesluierde vrouwen tot supermarkt Chatalla.

In dergelijke wijken vind je ook louche moskeeën en foute imams. Wie volgt op wat daar wordt gezegd? Want ook extremistische jongeren hebben ouders, leerkrachten, buren. Hoeveel inwoners hadden weet van de plannen van de jonge terroristen? Wie heeft hen proberen stoppen of de politie gewaarschuwd? Wie heeft hen aangemoedigd? Wordt dat onderzocht?

Terug naar Afghanistan

Het is duidelijk dat dergelijke terroristen hier niet thuishoren. Wie aanslagen plant – om de sharia in te voeren, om joden te raken, omdat hij Gaza wil steunen of omdat wij ongelovigen zijn – moet eruit. De Belgische nationaliteit moet hen worden ontnomen. Daarna moeten ze het land worden uitgezet. Afghanistan, Marokko, Tsjetsjenië: ze mogen hun verloren zonen en dochters terugkrijgen. In het belang van de mensen die hier vredevol willen leven.

Dan is het enkel nog wachten op de dwangsommen die een internationale rechter oplegt omdat ze martelen in die landen. Omdat ze dus de geliefde sharia volgen.

We graven ons eigen graf.