fbpx

Karin Dedecker

België zonder de Belgen is niet België

België zonder de joden zou België niet zijn, zegt premier Charles Michel. Helemaal waar, en hetzelfde moet gezegd worden van de moslims, de katholieken, de atheïsten en de postzegelverzamelaars. 

De Cicero in Christoph D’Haese

Je moet wel fan worden van de Aalsterse burgemeester Christoph D’Haese, nu al een van de meer kleurrijke figuren in de N-VA-Kamerfractie. De brave man herinnert zelfs aan staatsmannen als Marcus Tullius Cicero. 

N-VA: wordt cliché waarheid?

Wat als de realiteit gevaarlijk dicht komt bij de karikatuur die van je gemaakt wordt? Als alle geruchten kloppen dreigt het bij de N-VA zo te lopen. Karin Dedecker vreest een nachtmerrie. 

Ken uw gesprekspartner

Charles Michel eet graag garnaalkroketten, Willy Borsus zat als student op kot bij Indiërs en Olivier Chastel fokt op kleine schaal Vlaamse koehonden. Dat blijkt toch uit een interne N-VA-nota die per MR-onderhandelaar enkele persoonskenmerken oplijst.

En wat als cdH gelijk had?

“Een nota waar je niet tegen kan zijn”. Even leek het alsof N-VA naast elke communautaire ambitie ook het eigen socio-economische programma vergeten was. Maar niets is wat het lijkt: voor een linkse Waal leest de nota De Wever echt niet lekker.

Gene kattenpis!

Bart De Wever tovert alweer een wit konijn uit zijn hoed. Tot groot jolijt van de fans, en afgrijzen van de tegenstanders, komt nieuwslezer en cultfiguur Jan Becaus de rangen van N-VA versterken. Begin van een nieuw succesverhaal? 

Eénvrouwspartij?

N-VA wordt wel eens ‘eenmanspartij’ genoemd, maar een blik op de lijsten leert dat de partij vooral een vrouwenprobleem heeft. Met als eenzame uitzondering Liesbeth Homans (Antwerps lijsttrekker Vlaams parlement) oogt de verzameling kopmannen als een ouderwetse herenclub.

Tweeten op zaterdag

Wat begint als een terechte opmerking over een artikel in Doorbraak eindigt op baggersmijterij. Weer een ‘mooi’ voorbeeld van debatvervuiling met in de hoofdrol: Jan Nolf.

Het gedeelde federalisme

De Vlaamse Beweging loopt niet warm voor de zesde staatshervorming. Toch worden bevoegdheden overgedragen, zoals de kinderbijslagen. Toch mooi nieuws voor de aanhangers van méér Vlaanderen? En hoe ziet iemand als Bea Cantillon, een klassieke tegenstander van zo’n overheveling, dat? 

Van bestuursakkoord tot beleidsplan

Het Aalsterse bestuursakkoord zorgde de laatste dagen voor heel wat heisa. Wat was eigenlijk de status van het document? Is er een verschil met “de krachtlijnen” die ook naar buiten werden gebracht? En waarom was dat bestuursakkoord eigenlijk geheim? 

Softe jongens of die hards, die Ajoinen?

Te Vlaams, asociaal, autoritair en cryptofascistisch. Ze bakken ze weer bruin naar het schijnt, daar in Aalst. Het “geheime” bestuursakkoord van de Aalsterse coalitie tussen N-VA, sp.a en CD&V bevat volgens de oude tegenstanders van die coalitie niets goed. Ondertussen dook de integrale tekst op. Doorbraak verzamelde enkele citaten en laat de lezer zelf oordelen. Eerst de verwijten en dan de feiten.