fbpx

Karin Dedecker

De Cicero in Christoph D’Haese

Je moet wel fan worden van de Aalsterse burgemeester Christoph D’Haese, nu al een van de meer kleurrijke figuren in de N-VA-Kamerfractie. De brave man herinnert zelfs aan staatsmannen als Marcus Tullius Cicero. 

Ken uw gesprekspartner

Charles Michel eet graag garnaalkroketten, Willy Borsus zat als student op kot bij Indiërs en Olivier Chastel fokt op kleine schaal Vlaamse koehonden. Dat blijkt toch uit een interne N-VA-nota die per MR-onderhandelaar enkele persoonskenmerken oplijst.

En wat als cdH gelijk had?

“Een nota waar je niet tegen kan zijn”. Even leek het alsof N-VA naast elke communautaire ambitie ook het eigen socio-economische programma vergeten was. Maar niets is wat het lijkt: voor een linkse Waal leest de nota De Wever echt niet lekker.

Gene kattenpis!

Bart De Wever tovert alweer een wit konijn uit zijn hoed. Tot groot jolijt van de fans, en afgrijzen van de tegenstanders, komt nieuwslezer en cultfiguur Jan Becaus de rangen van N-VA versterken. Begin van een nieuw succesverhaal? 

Eénvrouwspartij?

N-VA wordt wel eens ‘eenmanspartij’ genoemd, maar een blik op de lijsten leert dat de partij vooral een vrouwenprobleem heeft. Met als eenzame uitzondering Liesbeth Homans (Antwerps lijsttrekker Vlaams parlement) oogt de verzameling kopmannen als een ouderwetse herenclub.

Tweeten op zaterdag

Wat begint als een terechte opmerking over een artikel in Doorbraak eindigt op baggersmijterij. Weer een ‘mooi’ voorbeeld van debatvervuiling met in de hoofdrol: Jan Nolf.

Het gedeelde federalisme

De Vlaamse Beweging loopt niet warm voor de zesde staatshervorming. Toch worden bevoegdheden overgedragen, zoals de kinderbijslagen. Toch mooi nieuws voor de aanhangers van méér Vlaanderen? En hoe ziet iemand als Bea Cantillon, een klassieke tegenstander van zo’n overheveling, dat? 

Yves Borms doet wenkbrauwen fronsen met opmerkelijke berichtgeving over Aalsters bestuursakkoord

Het Aalsters bestuursakkoord groeit verder  uit tot een nationale kwestie. Freya Van den Bossche werpt zich hierbij op als het Gentse geweten van de Aalsterse sp.a. Als Oost-Vlaams kopstuk is dat haar goede recht. Maar dat ook VRT-journalist Yves Borms zich aandient als de scherprechter van een lokaal bestuursdocument doet meer wenkbrauwen fronsen.

Softe jongens of die hards, die Ajoinen?

Te Vlaams, asociaal, autoritair en cryptofascistisch. Ze bakken ze weer bruin naar het schijnt, daar in Aalst. Het “geheime” bestuursakkoord van de Aalsterse coalitie tussen N-VA, sp.a en CD&V bevat volgens de oude tegenstanders van die coalitie niets goed. Ondertussen dook de integrale tekst op. Doorbraak verzamelde enkele citaten en laat de lezer zelf oordelen. Eerst de verwijten en dan de feiten.