Vandaag 1831: Leopold van Saksen-Coburg, een compromisfiguur, wordt tot ‘koning der Belgen’ gekozen

In Brussel kiest het Nationaal Congres Leopold van Saksen-Coburg en Gotha, tot ‘koning der Belgen’. Geen simpele aangelegenheid, want Frankrijk ligt op de loer om ‘België’ opnieuw te annexeren. Wij waren immers Franse onderdanen van 1795 tot 1815. De eerste koning die door het haast volledig uit Franstaligen samengestelde Congres wordt gekozen is Louis de Nemours, zoon van koning Louis-Philippe van Frankrijk. Maar die zegt af, onder druk van de Engelsen, de Pruisen en de Russen die Napoleon Bonaparte nog fris in het geheugen hebben en het gevaar van een Franse gebiedsuitbreiding weer zien opdoemen.

Leopold is de tweede keuze, maar hij is dé gedroomde compromiskandidaat voor binnenlands en buitenlands gebruik. Bij de grootmachten ligt hij goed, want van Duitse origine, met Britse nationaliteit, weduwnaar van de Engelse kroonprinses en gewezen generaal in het Russische leger. Iedereen tevreden. Ook in het binnenland, waar men enerzijds geen protestant wil, maar waar de vrijzinnige liberalen ook niet zitten te wachten op een katholieke vorst. Leopold valt ideologisch goed: hij is tegelijk anglicaan en vrijmetselaar.

Om de katholieken te paaien moet Leopold wel de verzekering geven dat hij met een katholieke prinses zal trouwen en de kinderen katholiek zullen worden opgevoed. Zo gezegd, zo gedaan: Leopold (her)trouwt met Marie-Louise van Orléans, dochter van de Franse koning Louis-Philippe. Nu zijn ook de Fransen gecharmeerd. Kan het beter?

Leopold sprak vloeiend Duits en Engels, redelijk Frans en zelfs Russisch. Hij had een talenknobbel, maar Nederlands, de taal van de meerderheid van zijn onderdanen? Neen, hij is er zelfs nooit aan begonnen…