Vandaag 1871: Philip M. Blommaert overleden, een van de vergeten vaders van de Vlaamse Beweging
Aangeboden door de abonnees van Doorbraak
Dit gratis artikel wordt u aangeboden door onze betalende abonnees. Neem zelf ook een abonnement en lees alle plus-artikelen én ons driemaandelijks magazine.
Ik neem ook een abonnementIn Gent overlijdt op 14 augustus 1871 de jurist en schrijver Philip M. Blommaert; hij is 62. Blommaert is een van de zeldzame leden van de hogere burgerij die na 1830 overal de volkstaal spreekt en verdedigt. Hij wordt een belangrijke figuur bij de Vlaamse heropstanding. Zijn vader Jacques Ferdinand Blommaert (1774-1827) was ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden een overtuigd orangist, in Gent actief als gemeenteraadslid (1814-1824), schepen (1818-1824) en arrondissementscommissaris (1824).
Zoals zijn vader en grootvader, studeerde Philip Blommaert aan het Koninklijk Atheneum aan de Ottogracht in Gent. Hij promoveert er in 1829 tot doctor in de rechten aan de Rijksuniversiteit. Deze Vlaamse jurist en schrijver is een persoonlijke vriend van Hendrik Conscience en start mee de Vlaamse Beweging op. Al in 1832 publiceert hij zijn Aenmerkingen over de verwaerloozing der Nederduitsche tael ‘waarin hij pleit voor het herstel van de moedertaal in de Vlaamse gewesten, erop wijst dat de Vlaamse bevolking in het nieuwe België de meerderheid uitmaakt, dat het Nederlands geschikt is als taal voor rechtspraak en bestuur, dat het bijdraagt tot verlichting, onderwijs en beschaving van het volk en een waarborg is voor het behoud van de goede zeden tegen het Franse bederf en voor het consolideren van de nationale geest’ (Ada Deprez).
Blommaert is een van de indieners van het eerste Vlaams Petionnement (1840), waarmee de Vlaamse Beweging politiek aan de slag gaat. Hij is ook mede-oprichter van onder meer de Maetschappy van Vlaemsche Letteroefening, De tael is gansch het volk (1836) en het Willemsfonds (1851).
Philip Blommaert is verder een tijdlang gematigd-liberaal, maar overtuigd Vlaams gemeente- en provincieraadslid. In zijn geschriften, onder meer in de Aloude geschiedenis der Belgen of Nederduitsers (1849), betreurt hij de omwenteling van 1830 als noodlottig voor de Nederlandse taal en letterkunde.
In Gent (Sint-Amandsberg) is een straat naar hem genoemd. Dan toch.
| Categorieën |
|---|
| Tags |
|---|
| Personen |
|---|

Luc Pauwels is historicus, gewezen bedrijfsleider en stichter van het tijdschrift 'TeKoS', waarvan hij de eerste hoofdredacteur was.
Ravenna, een stad als kruispunt van beschavingen en een onderbelicht Europees centrum, hier boeiend tot leven gebracht. Een prachtig werk.
Nergens in Europa is het met de natuur slechter gesteld dan bij ons, klinkt het geregeld. Dat we ook het duurste natuurbeleid van Europa hebben wordt zedig verzwegen.










