fbpx

Vrije Tribune

Vrije tribunes

Fantoombevoegdheden en besparingen

Iedereen zoekt geld, de federale- en de gewest- en gemeenschapsregeringen. Het lijkt nu ‘elk voor zich’ en de federale regering wil nu zelf de fantoombevoegdheden afstaan als plukrijp fruit in de besparingsronde. Nu nog een manier vinden om Vlaanderen overschotten te laten boeken en we kunnen weer een paar maand verder.

Fantoombevoegdheden en besparingen

Iedereen zoekt geld, de federale- en de gewest- en gemeenschapsregeringen. Het lijkt nu ‘elk voor zich’ en de federale regering wil nu zelf de fantoombevoegdheden afstaan als plukrijp fruit in de besparingsronde. Nu nog een manier vinden om Vlaanderen overschotten te laten boeken en we kunnen weer een paar maand verder.

Een opiniestuk over Europa? Ga liever op café

Inleiding door De Standaard: Als het van Peter De Roover afhangt, is dit het laatste stukje over Europa dat op de opiniepagina’s verschijnt. Immers, debat of geen debat, het maakt toch geen bal uit.

REDACTIONEEL: Van taal tot telraam

De Vlaamse Beweging is niet meer wat ze is geweest. Niets kwaad mee bedoeld, maar het is zo. De Vlaamse Beweging is veranderd zoals ook Vlaanderen is veranderd. Het Vlaanderen van de ’taalminnaren’ is niet meer het Vlaanderen van nu. Niet op het gebied van de taal en al zeker niet economisch. Het Vlaanderen van Daens is niet meer het Vlaanderen van nu. Zoals ook het Vlaanderen van Frans Van Cauwelaert, Paul Daels, Clem De Ridder, de Frontbeweging, Leuven Vlaams … Het was toen anders dan vroeger, net als nu.

RONDAS: Altijd prijs / Op de molen van Parijs

Voor de twaalfde keer organiseerde Frans-Jos Verdoodt, voorzitter van het Archief en Documentantiecentrum van het Vlaams-nationalisme (ADVN) de Driekoningengesprekken. Elk jaar worden twee debaters uitgenodigd in gesprek te gaan over een thema dat verband houdt met de Vlaamse Beweging. Dit jaar waren dat Philippe van Parijs, hoogleraar aan de UCL en bekend van zijn standpunten in onder meer de Pavia-groep, en ondergetekende, Jean-Pierre Rondas, als lid van de Gravensteengroep. Ze moesten zich buigen over de vraag ‘Blijft het communautaire lot van België eeuwig onbeslist?’

Grondwet overtreden om land te redden

Fiscale fraude aanpakken? Natuurlijk. Wie kan daar nu tegen zijn. Maar hoeveel kritiek krijgt de regering-Di Rupo om op een ronduit frauduleuze manier met de Belgische grondwet om te springen?

Eer Vlaanderen vergaat

Ludo Abicht schrijft elke drie maanden een opiniestuk in Doorbraak Deze keer kijkt de filosoof beteuterd naar het feit dat Vlamingen massaal vallen voor kookboeken …

OPINIE – Het schadelijke België

Filosoof Jaak Peeters laat zijn licht schijnen over het innovatiebeleid van het land. En komt tot de vaststelling dat jongeren en studaxen die innoverende voorstellen hebben, verstrikt geraken in een web van regeltjes en formaliteiten. Alleen al daarom zou Vlaanderen op vlak van wetenschappelijk niveau een rechtstreekse draad moeten hebben met Europa. Quod non.

OPINIE – Afrit Vlaanderen, uitrit crisis…

‘Afrit Vlaanderen, uitrit crisis’ luidde de slogan in de pre campagne van de N-VA voor de Vlaamse en Europese verkiezingen van 7 juni 2009. België is door onbestuurbaarheid niet in staat om de crisis aan te pakken. Een Vlaanderen met meer bevoegdheden kan dat wel, zei de Vlaams-nationalistische partij. Bart De Wever was toen van oordeel: ‘De N-VA is van mening dat het Belgische bestuursniveau een doodlopende straat is, terwijl het Vlaamse niveau wel werkt.’

Hoegin: Naar een overwinningsnederlaag voor N-VA?

Vrijdagavond raakten de resultaten bekend van een nieuwe peiling van La Libre Belgique en rtbf. In de berichtgeving ging de meeste aandacht naar het resultaat van de ps en de n-va. «Le ps et la n-va perdent quelques plumes,» schreef La Libre Belgique. «n-va sanctionnée» aldus rtbf. «n-va verliest terrein in peiling rtbf/La Libre,» meende De Standaard. Maar welke Vlaamse partijvoorzitter zou niet willen tekenen hebben voor het resultaat van n-va: een vooruitgang van nog steeds negen procent vergeleken met de laatste verkiezingen?

VVO: Meer Nederlandstalig onderwijs en kinderopvang in Brussel.

Het Grondwettelijk Hof heeft recent twee belangrijke uitspraken gedaan i.v.m. de bevoegdheden van de Vlaamse Gemeenschap in Brussel. beide uitspraken bevestigen de politieke argumentatie van de Vlaamse regering of de Vlamingen in Brussel. Na de uitspraken is het tijd voor de geolgen stelt het Verbond van Vlaams Overheidspersoneel (VVO). 

Uit de archieven van Brasser

De jongste politieke ontwikkelingen zijn weinig meer dan variaties op hetzelfde thema. De toestanden die jaren geleden al op de korrel werden genomen door cartoonist Brasser vertonen veel gelijkenis met wat we vandaag meemaken. Meer zelfs: de tekeningen van toen illustreren nog altijd perfect de actualiteit van vandaag. Nochtans had Brasser geen glazen bol.

Nieuwe Senaat = herinvoering dubbelmandaat

Eén van de vele losse draden in de Di Rupo-akkoorden is de hervorming van de Senaat. Enkel over de toekomstige samenstelling van de Senaat lijkt het akkoord op het eerste zicht vrij duidelijk.

de professor en de mijnheer

Professor Decoster toont volgens Peter De Roover heel correct aan dat de federale overheid en Brussel de winnaars worden van de nieuwe financieringswet. Jammer dat uit zijn woordgebruik blijkt hoe blij mijnheer Decoster daar mee is. (Inleiding van De Standaard)

Rondas: Scherp op ongedierte

‘De NV-A is een parasiet’, had Jean-Marc Nollet laten optekenen. Niet zomaar als zijn persoonlijke mening, in een vlaag van onbehagen geventileerd in een of ander ‘forum’ van Le Soir of La dernière heure, maar als officiële mededeling, afkomstig van een hooggeplaatst politicus, prominent lid van de Franstalige partij Ecolo, en vicepresident van de Waalse regering. Eindelijk was deze parasiet verdwenen, had hij gezegd. In juli 2011 had de N-VA immers de opzettelijk met ballast belaste nota van formateur Di Rupo verworpen. Volgens de huidige regeringspartijen is N-VA toen ‘aan de kant gaan staan’, volgens deze partij zelf is ze ‘eraf gereden’. Hoe dit ook zij, Nollet was blij dat de Vlaamse nationalisten niet meer aan tafel zaten, nu pas konden we vooruit, zonder de parasieten.

Vrije tribune Julien Borremans: De Brusselse apartheid

In Brussel loopt een hele generatie jongeren rond die slecht is opgeleid, vaak geen diploma heeft en eentalig Frans is. Heel wat onder hen hebben het moeilijk met discipline en zijn weinig gemotiveerd. Ze zijn de dupe van een onderwijssysteem dat niet aangepast is aan de noden van hedendaagse Brusselse omgeving. Ze worden daarbij veel te weinig gestimuleerd om hun lot in eigen handen te nemen.

Het Cijfer (december 2011)

Per duizend inwoners telt Vlaanderen 23 ondernemingen, Wallonië 20. En zo’n Vlaamse onderneming stelt gemiddeld elf mensen tewerk, waar een Waals bedrijf er circa negen telt. Die cijfers liggen niét dicht bij elkaar, volgens Vincent Reuter, gedelegeerd bestuurder van de Union Wallonne des Entreprises (UWE). ‘Als wij dezelfde cijfers zouden halen als in Vlaanderen, zouden er 140 000 mensen meer aan de slag zijn en hielden we geen werkloosheidsprobleem meer over.’ Het feit dat volgens de werkgeversbaas Walen ‘graag voor de overheid werken’, helpt natuurlijk ook niet echt. (Knack, 19 okt.)

Nous avons un accord

Er is dus een zesde staatshervorming. Nu we de teksten hebben, kunnen we eindelijk de details bekijken. De hoerastemming is plots al minder, zelfs in de pers. Zo loopt het altijd: na de euforie komt de ontnuchtering. Die zal deze keer snel toeslaan. Vrij snel zal blijken dat deze staatshervorming een typisch Belgisch akkoord is: de onderhandelaars hebben punten gevonden waarover ze een akkoord konden sluiten. Maar ze hebben niet de problemen opgelost die moesten worden opgelost. Er is dus een staatshervorming, maar de fundamentele problemen blijven.

De weerbaarheid van een regime (vrijspraak)

In de regering-Di Rupo zal de grootste Vlaamse partij niet vertegenwoordigd zijn. Ondemocratisch? Neen, zolang die grootste partij geen volstrekte meerderheid behaalt of onvoldoende bondgenoten vindt en (de) anderen samen wel aan voldoende zetels komen, kan ze opzij worden geschoven zonder daarmee de democratische regels met voeten te treden.

De fiere Vlaamse Belg (mediawatcher)

Begin vorige maand lieten Het Nieuwsblad en Koppen (VRT) de tricolore vlag wapperen bij de bekendmaking van de resultaten van een peiling die het Belgiëgevoel onder de Vlamingen had gepolst. “Sire, er zijn toch nog Belgen”, kopte Het Nieuwsblad merkbaar opgelucht.

Etienne Vermeersch: splitsen = logica

Wie had ooit gedacht dat de alomgerespecteerde en als ‘progressief’ geboekstaafde Etienne Vermeersch (1934) een ernstige stem zou krijgen in het communautaire debat? Decennia al beheerst hij als ethicus van de Ugent debatten en studies over ethiek en bio-ethiek, abortus en  euthanasie. Zijn recht-voor-de-raapmeningen en soms van steriele logica druipende redeneringen zijn zalf voor rationelen en atheïsten, maar slaan vaak open wonden in de rangen van gelovigen, goed- en andere.

Herman Deweerdt: in mijn naam

Herman Deweerdt, redacteur van Doorbraak en de specialist sociale zekerheid, transfers, en cijfers, geeft zijn kijk op de staatshervorming. zoals we dat van hem gewoon zijn: degelijk en zeer zakelijk. Zijn conclusie? Beter geen staatshervorming dan deze, maar we moeten niet verwonderd zijn…we zagen het van ver komen.

Een peiling is nooit ‘maar een peiling’

Hoegin is een blogger die al jaren de peilingen volgt, vergelijkt en becommentarieert. Ook de recentste peilingen bekijkt hij nuchter, met kritische bedenkingen voor de conclusies die de Vlaamse media trekken.

Iedereen wint

Het akkoord over de nieuwe financieringswet zorgt vooral voor verwarring. Dat iedereen zal winnen, gelooft natuurlijk niemand.

Splits alles

Het scenario van de media-politieke hype kennen we zo onderhand. Eerst roept iedereen hoera, maar dan sijpelt het nieuws binnen. De hoerastemming ebt weg. Bij dit BHV-akkoord is het wat minder, hoewel, zelfs “objectieve” waarnemers als schrijver/oud-journalist Geert van Istendael zetten vraagtekens bij het bekomen akkoord (De Standaard, 17 sept.): “een wankele constructie door de onderhandelaars in elkaar geflanst, een scheef misbaksel, een morsig Belgisch kot”. Het is toch opmerkelijk te zien hoe lovend de journalisten zijn over het akkoord, om dan enkel en alleen een beetje te worden tegengesproken via de opiniebladzijden. Is het niet de taak van de journalist om achter de triomferende uitspraken van de politici naar de valkuilen te zoeken?