fbpx

Ludo Abicht

Ludo Abicht (1936) studeerde klassieke en Germaanse filologie en filosofie. Doceerde literatuur en filosofie in Canada, de VS, aan UGent, UAntwerpen en P.A.R.T.S. (Brussel). Publiceerde over ethiek, jodendom, het Palestijnse vraagstuk, de Bijbel, nationalisme en interculturaliteit. Ecotoop: de dissidente minderheid (marxist in de Vlaamse Beweging, flamingant binnen radicaal links, Bijbellezer binnen de vrijzinnigheid, Hegeliaan binnen een postmodernistisch paradigma, irritant niet-politiek correct). Resultaat: tegelijkertijd een eeuwige loser én een militant verdediger van de hoop.

Spinozaland: een gevaarlijke wereld voor verlichte denkers

Dit boek wordt voorgesteld als een faction, een historische roman die gebaseerd is op ware feiten, waarin de witte plekken, bijvoorbeeld de gesprekken en discussies, zo waarheidsgetrouw mogelijk worden gereconstrueerd. Het is een genre waarvan onder meer de Engelse auteur Hilary Mantel het grote voorbeeld geworden is, maar dat we ook bijvoorbeeld terugvinden in het fictieve hoofdpersonage …

De keuzes van Israël

Israël viert morgen zijn 70e verjaardag. Ludo Abicht reflecteert over de uitdagingen voor Israël en Palestina en droomt van een universalistisch groot-Israëlisch burgerschap.

Woorden en daden

Ongeveer 100 jaar geleden werden de territoriale grenzen getrokken van een nu nog steeds niet opgelost conflict tussen Israël en Palestina.

Ik beweeg me en niemand schiet

Dit boek is de transcriptie van een reeks interviews van Tobias Schiff door de filmmakers Violaine de Villers en Jean-Marc Turine ter voorbereiding van de film Monsieur S. , Madame V. (1990). De tekst werd bewerkt door Hilde Desmet en later, in samenwerking met de epo uitgever Hugo Franssen, “gekneed en verder uitgewerkt”. Ik veronderstel dat dit slaat op de bladspiegels die de suggestie opwekken van een lang gedicht, zoals we dat kenden van De Ermittlung, het Auschwitz ”Oratorium” van Peter Weiss uit 1965.

Le must de Mertens

Tussen 1880 en 1914 werd het publieke leven in de Verenigde Staten regelmatig opgeschrikt door boeken en artikels van zogenaamde “muckrakers” (slijkomwoelers), auteurs en journalisten die het stof vanonder de tapijten haalden en wantoestanden onthulden en hekelden. Een van de bekendste was Upton Sinclair die in The Jungle (1906) de mensonwaardige omstandigheden aanklaagde waarin de arbeiders in de slachthuizen van Chicago moesten werken, maar hij was helemaal niet de enige.