fbpx

Persoon: Luc Rademakers

Persvrijheid België

Vorige week verscheen de nieuwe wereldranglijst van Reporters zonder Grenzen over de persvrijheid. België boert verder achteruit en zakt van de 21-ste naar de 23ste plaats, tussen Namibië en de Kaapverdische Eilanden. Stond het thema vorige week prominent op de agenda van onze media? Integendeel: aan triviale onderwerpen als ‘persvrijheid’ maken onze media liefst niet teveel woorden vuil.

Namen noemen

Begin juli maakte Tom Naegels in De Standaard de journalistieke tussenstand als ombudsman van diezelfde krant. Na twee jaar blijkt die oefening hoofdzakelijk nog zweverige bespiegelingen en wat oppervlakkig, vergelijkend telwerk tussen verschillende krantentitels op te leveren. Dergelijke routine moet bestendig aantonen dat mediacritici te vaak te hard van stapel lopen. ‘Critici van het nieuws zetten altijd hoog in uit …

Bedenkelijke betrekkingen

Laatst hield een opmerkelijke hand de maatschappelijke alarmknop ingedrukt. ‘De afgelopen jaren is de druk toegenomen om te zwijgen.’ Aan het woord was de econoom Geert Noels, die op Kanaal Z enigszins eufemistisch aanklaagde dat door gebrek aan een échte debatcultuur in Vlaanderen, waarheden ‘soms beter niet worden gezegd’.
Ongeveer een jaar geleden liet Noels me al een keer weten dat …

De leugen regeert

Is ‘onderzoeksjournalistiek binnen het kwaliteitsvolle kader van de VRT’ een eufemisme voor journalistieke beknotting en politieke inmenging? ‘Gelden hier andere dan journalistieke belangen?’, zoals Vlaams parlementslid Bart Caron (Groen) zich afvroeg in de Commissie Media van het Vlaams Parlement. Doorbraak ging op zoek naar de antwoorden.

Geen vragende partij

Half juni was er de premature lancering van De Vragende Partij: het nieuwste digitale snufje – met politiek journalist Ivan De Vadder als boegbeeld – waarmee de openbare omroep de kiezer warm wil laten lopen voor de nakende gemeenteraadsverkiezingen. Het initiatief surft mee op de trend naar (meer) inspraak en burgerparticipatie. Via www.deredactie.be kunnen kiezers zelf voorstellen lanceren om ‘de agenda …

De duif is dood

De commotie over het boek De keizer van Oostende laat een weeë geur na. Tien dagen lang werden de auteurs, onder de listige regie van Johan Vande Lanotte, mediatiek ondergedompeld in een sfeer van verdachtmaking en ongeloofwaardigheid. Journalisten stapten argeloos mee in die weinig collegiale desinformatieoptocht: de vierde macht op slappe benen.

De dienaars van de Keizer van Oostende

In het zopas verschenen De keizer van Oostende stellen de VRT-journalisten Luc Pauwels en Wim Van den Eynde de politieke normvervaging en belangenvermenging van vicepremier Johan Vande Lanotte aan de kaak. Een weinig spraakmakende onthulling, die hooguit een jarenlange, breedgedragen perceptie nu ook journalistiek – weliswaar hier en daar slordig – onderbouwt. Wel revelerend daarentegen was dat de VRT-hoofdredacteur Luc Rademakers zich repte om zich van de publicatie te distantiëren en beide redacteurs prompt op tijdelijk non-actief te zetten. Of zoals verwoord in een warrige ‘rechtzetting’ die Rademakers op 23 mei verspreidde; ‘een beschermende maatregel’.