fbpx

Dood én onvergankelijk

De senaat: zoals het koningshuis een nutteloze instelling die iedereen wil afschaffen, maar die nooit zal verdwijnen. Straffer nog: eens gecoöpteerd, bezingen de grootste critici de lof ervan. Hier moet echt een transformatie gaande zijn, die met de essentie van de nv België zelf te maken heeft…

Hoe soepel is de Belgische Grondwet?

De Belgische Grondwet is geen vodje papier, betoogde ooit Leo Tindemans in volle Egmontcrisis. Hij heeft gelijk. De Belgische Grondwet is veel meer dan dat. Hij is eender en anders tegelijk, als hij maar de Franstalige belangen dient.

Events, my dear boy, events

Had CD&V het niet zo vaak herhaald, niemand zou gemerkt hebben dat de campagne opgeschort werd na het overlijden van Jean-Luc Dehaene. In deze wanhopige kiesstrijd moet zelfs het heengaan van een historische premier dienen om te redden wat er te redden valt. 

Hoera, oproepingsbrieven !

Op 25 mei trekken we met z’n allen naar de stembus. De een heeft al wat meer stemwerk te verrichten dan de andere. Neem nu Brussel en de zes faciliteitengemeenten. Zal het circus rond de oproepingsbrieven zich daar herhalen?

De Vloek van de 16

Doortastend leiderschap of brutale arrogantie, wat drijft hen? Het is een aloude vraag in vele politieke debatten. Dankzij een wetenschappelijke these is het eindelijk niet langer een kwestie van subjectief speculeren. Op basis van het zogenaamde hybrissyndroom maakt Doorbraak de rekening van vier Belgische premiers. Rust er een godenvloek op de Wetstraat 16? 

Jaak Peeters

Stap voor stap wordt de democratie ontmanteld

Ruim twintig jaar geleden publiceerde Jaak Peeters het boek De cultuur van het simplisme. Hij brak daarin een lans voor het behoud van sterke naties tegenover een Europa waarvan hij toen al aanvoelde dat het uit was op de absolute macht over het hele continent. De reactie van eurofielen zoals Hendrik Brugmans was enigszins spottend en ging van ‘overdreven’ tot ‘warrig’.

Rondas: Scherp op ongedierte

‘De NV-A is een parasiet’, had Jean-Marc Nollet laten optekenen. Niet zomaar als zijn persoonlijke mening, in een vlaag van onbehagen geventileerd in een of ander ‘forum’ van Le Soir of La dernière heure, maar als officiële mededeling, afkomstig van een hooggeplaatst politicus, prominent lid van de Franstalige partij Ecolo, en vicepresident van de Waalse regering. Eindelijk was deze parasiet verdwenen, had hij gezegd. In juli 2011 had de N-VA immers de opzettelijk met ballast belaste nota van formateur Di Rupo verworpen. Volgens de huidige regeringspartijen is N-VA toen ‘aan de kant gaan staan’, volgens deze partij zelf is ze ‘eraf gereden’. Hoe dit ook zij, Nollet was blij dat de Vlaamse nationalisten niet meer aan tafel zaten, nu pas konden we vooruit, zonder de parasieten.

Abrupt, ontgoochelend en voorspelbaar

Mark Eyskens is een visionair man. Eén week voor de federale verkiezingen van vorig jaar wist hij al haarfijn uit de doeken te doen (in een interview met Knack) waarop de overwinning van Bart De Wever zou uitdraaien. De Wever moet na de verkiezingen zijn verantwoordelijkheid opnemen, aldus Eyskens. “Maar dan zal snel blijken dat er met hem geen land te bezeilen valt. Vervolgens is het dan aan de andere partijen om een meerderheid te vormen en eindelijk die communautaire hypotheek te lichten, zodat de mensen tegen de volgende verkiezingen geen reden meer hebben om nog voor De Wever te stemmen.”