fbpx

Persoon: Boudewijn Bouckaert

De ijsberg

‘Realism is a moral duty.’ Boudewijn Bouckaert pleit voor realisme in het terreurdebat.

N-VA: partij zonder vleugels

De linkervleugel van de N-VA is haast onbestaande, stelt een Gentse onderzoeker. Sinds wanneer heeft de N-VA vleugels?

Vlaamse kindervreugd

De ‘ouderbijslag’ omwerken tot een echte kinderbijslag maakt veel mogelijk, een modern gezinsbeleid bijvoorbeeld.

Urbanus’ plaat blijft hangen

Mensen confronteren met hun uitspraken en opinies uit het verleden is niet altijd eerlijk. Mensen kunnen nu eenmaal veranderen van gedacht. Sommigen hebben daar zelfs niet eens veel tijd voor nodig. Anderen blijven echter op dezelfde hamer kloppen, ook al wordt dat niet meteen opgepikt.

‘De bocht van de VLD’ bijvoorbeeld

Op het verkiezingscongres van de N-VA in oktober 2012 riep Bart De Wever zijn partij uit tot de vertaling van de centrumrechtse grondstroom in Vlaanderen, wat volgens hem betekent: voor politieke vernieuwing, Vlaamse autonomie en economische liberalisering. Een programma waar begin jaren 1990 Guy Verhofstadt zijn nek voor uitstak, en op basis waarvan in 2004 Yves Leterme een kartel sloot met de N-VA. Oud-VU-senator Lode Claes noemde zichzelf conservatief. Hij lag mee aan de basis van de VLD en eerder aan die van het Vlaams Blok. Want als voorzitter van de Vlaamse Volkspartij was hij ‘sociaal Vlaams, economisch liberaal en ethisch conservatief’. Die VVP ging op in het Blok. Later vulde Karel De Gucht de VLD verder aan met (een deel van de links-)liberalen van Spirit en Nieuwe ChristenDemocraten en wou hij een kartel sluiten met de N-VA om van de VLD de grote centrumrechtse volkspartij te maken. Eerder wilde Verhofstadt dat al doen, met steun van uitgesproken conservatieven. Kunt u nog volgen? Na de regeringsvorming van paars-groen in 1991 voelden vele liberalen in de VLD zich plots ontheemd en ontgoocheld. Het bracht Karl Drabbe ertoe de pedigree van de VLD bloot te leggen. Nu De Gucht waarschuwt voor de bloedlijnen van de N-VA is het tijd om te herinneren aan sommige bloedlijnen van de VLD. [Een analyse uit Doorbraak, april 2000, met actualiseringen tussen vierkante haakjes.]

André Denys: afscheid van een Vlaamsgezinde liberaal en een liberale flamingant

André Denys: volks, liberaal, volksliberaal Terecht besteden pers en politiek veel aandacht aan het plotse overlijden van de zieke André Denys. Gevierd gouverneur van Oost-Vlaanderen. Gerespecteerd parlementariër en geroemd debater. Over zijn sportieve prestaties als ‘coureur’ hebben we het hier niet. Daarover leest u elders meer. Terecht vallen pers en politiek over elkaar heen om met de meest positieve bewoordingen terug te blikken op het actieve liberale parlementslid dat Denys was. Doorbraak wil meer dan een mening aan bod laten komen en een andere dimensie bieden. André Denys als flamingant.

Een hervorming in bouwvallige scholen zonder leerkrachten

Boudewijn Bouckaert is Vlaams parlementslid voor LDD en in die assemblee voorzitter van de Commissie Onderwijs en Gelijke Kansen. De man die de discussie over de onderwijshervormingen in goede banen leidt. Maar een voorstander van die hervormingen is hij niet.

Nationalist en/of liberaal

Zijn nationalisme en liberalisme historische tweelingen of staan ze qua waarden haaks op elkaar? De lijnen tussen de kampen lopen kronkelig. De ideologische woordenstrijd wordt bijwijlen venijnig en vlijmscherp gevoerd. Het debat is oud, maar ook springlevend.